Што ви треба за да блесне вашата прослава ние го носиме со себе. Од првиот залаг до последниот аплауз. Папас повеќе од 20 години создава настани што се паметат. Гурмански менија, комплетна кетринг услуга од храна, пијалоци и прибор до маси столици инвентар. Секогаш по пристапни цени со екстра услуга и највкусна храна од избрани состојки. Време е да уживате на вашите прослави со нас. Кетеринг сервис папас. เฮ [музика] [музика] [аплауз] [музика] [аплауз] [музика] [аплауз] [музика] прислушкувани обвинители и суди погрешната страна заменување на [музика] [музика] เฮ [аплауз] Започнува претрес со Ландов поддржан од Пелистерка. Свежина што трае, јака нова, енергија од суплементи, браво кафе, совршенство со секоја голтка. Good. Магични вкусови на чаеви од природата. Со нас се и Дaming, идеи и изведби за совршен дом. Евн, информирај се, испланирај, заштеди. Аутовелт, светот на најдобрите автомобили. Мобиликс, премиум мобилара, кетеринг сервис папас. ресторан Дион Кеј Аеродром и Стенковец и соло превоз за сигурен транспорт. Започнуваме за кратко. [музика] Ова е првпат да ми е тешко да ви кажам добровечер на сите, но ќе ви посакам да бидете во добро расположение и добро здравје онолку колку што можете кога во прашање е Кочани и сето тоа што изминативе месеци го живеат луѓето коишто секојдневието го поминуваат токму тука. Ви благодарам што наместо во среда, денеска вторник сте заедно со нас и огромна благодарност до Сапорт Кочани и до Иван Ивановски затоа што ни овозможија денеска да бидеме во живо од Кочани и да можеме да ви пренесеме ставови, размислувања, но и живи вистини за тоа што се случува во овој град којшто сите сакаме да го споменеме само откако се случи најголемата трагедија којашто воопшто ја паметиме во државава од осамостојувањето до денеска. ќе имаме повеќе гости. Веќе видовте на таммбнејлот дека се шест плус двајца гости. Поделени се сите во три дела. Тоа значи дека во самиот прв дел ќе разговараме со Ана Вучева, преживеана рековме од пулс и веќе имаме разговарано најпрво. Добредојде. >> Добро ве најдов. Фала по >> односно добродојдовме ние кај вас серијално. >> Да добредојдовте. и Ана е дел од тимот на сапорт Кочани и контакт лице на засегнатите преку служба на комуникација. Истовремено кога зборуваме за распределба на средства токму Ана е вклучена и ќе може да прашате се што ве интересира во тој дел бидејќи според нас транспарентноста е многу важна. Иван Ивановски на самиот почеток кажав огромна благодарност и на тебе што ни го овозможи сето ова тука. Фала ти и на тебе Ландов ш цело време даваш простор за Кочани и правиш за да не се престане да се дискутира за Коча. Јас се надевам дека дури малку ќе барем малку ќе придонесеме кон јавната свест и кон тоа да функционира сето нормално и да луѓето разберат дека ова не е тема за три дена или три месеци и секоја чест за тоа што го правите порт Кочани еден од иницијаторите и еден од којшто ги има во секој сегмент не само маркетинг туку буквално секаде и заедно со нас Дарко Стоилов претседател на здружението коешто практично го продуцира Запорт Кочани во во етерот Контакт лица со делегации добровечер и благодарност до вас >> добровечер Черландов, а добро ни дојдовте и фала што не поканивте на вашиот подкаст, фала што одржите темата актуелна и фала што уште од почетокот сте со нас. мислам дека со сите вас може да преминеме на ти, бидејќи би било многу фејк доколку ние зборуваме на вие со оглед дека навистина целиот овој период сме во контакт и навистина ве осеќам веќе како дел од нашето семејство на претрес, а не како некои странци, бидејќи навистина >> сте не знам јас во Кочани навистина не запознав лош човек или човек којшто е не знам лошо настроен или непријателски настроен, што е многу чудно во оваа денешница или ова 21 вековија или грешам за впечатоков евона да почне А мислам дека со целата ситуација вие за жал дојдовте у многу трагичен момент у Кочани, ама баш таа трагедија како што разговаравме и последниов пат беше причина за шо ние како град станавме сите многу посплотени едни со други. Така да мислам дека тоа е причината за ш немате затечено некој негативно настроен спрема вас затоа ш сите толку негативни чувства поминавме у месеците уназад шо немаме веќе простор да бидеме лоши едни со други и сега сме сите само солидарни така >> кога последен пат некој вас ве прашал како сте затоа што верувам дека вие често ги прашувате и повредените и лицата коишто иска искачаат од болница, лицата со кои контактираат, бидејќи во Кочани некако првото прашање е да прашаш како си, но и тешко е да го поставиш. Пример, јас кога разговарам со родителите на на загинатите, јас јас навистина не знам како да изреагирам во дадена ситуација. Не знам дали да воопшто да го поставиш прашањето како си. >> Да, да. Тоа прашање мислам како си. Дури и на мене тешко ми е да го поставам заради тоа шо знам го одговор од другата страна. Не може на тие лица и тие родители нешто што се изгубиле да ти кажат дека се добро или да очекуваш нешто. Тоа сигурно нема да се промене никогаш за нив. >> Како сте вие во Кочани? >> Па ние сме океј. Ние уште од почетокот се држиме, пробуваме сите работи и после сите сопки и притисоци ш ни ги прават од секаде пробуваме да бидеме онака нормални и веќе гледате у последниот период да работиме на работите, а толку да не ги покажуваме сите работи ш ги правиме заради тоа шо гледаме дека а онака само си ствараме повеќе непријатели. Така Дарко, зошто непријатели и Иван спомена еве притисоци од кого највеќе ги осетивте? Вака Ландов уште од самиот почеток првин највеќе непријатели, не можам да ги наречам непријатели, него луѓе со различна идеја од тоа како треба да функционира општеството. Ваљда беше од локалци тука со малце поинаква идеја. А според мене искрено сите тие работи почнаа да си легнуваат некако а на свое место >> место >> и а не знам а како да кажам али целата работа ја мислам дека ефикасноста највеќе ги нервираше а некои коишто не беа ефикасни и не можеа да се >> а најдат у позиција на супорт Кочани. >> Добро секој можеше да ви се придружи на вас ако збори. >> Да. Ние бевме отворени за мислам и ден денеска сме отворени а сите ш сакаат да помогнат не само а на супорт Кочани него и на Кочани ние сме отворени и секој пат сме биле аа прва точка на контакт од амбасади до а приватни компании фирми здруженија на граѓани а странски делегации кои не посетуваат секој пат сме биле отворени за нив и многу често бевме прва точка на комуникација пошто да се разбереме тоа време општината кај нас не функционираше, беше у тотален хаос и многу од тие луѓе а дојдеа првин кај нас и после беа делегирани дека треба да одат и да ги посетат релевантните институции или релевантните луѓе и контакти за да ја дадат нивната по помош, поддршка или >> дефинитивно помогнаа многу од нив. >> Така. Иван, дали осетивте реално, ај да не кажам да не бидам брутален, ама ќе бидам нож во грб во од целиот овој период и ако осетивте од кого? >> Не, не можам да кажам од кој мислам не е ни коректно, не е ни толку од моја страна. Гле, јас сум навикнат стартап заедницата цело време имаме сопки, имаме а цело време проблеми и ние сме сконцентрирани уствари на решението. Ја не губам време околу проблемите или да ги дискутирам проблемите. Само секогаш тражам решение и брзо се движам низ целата работа. Ако ние видиме пример дека некој нешто не го врше, а им треба моментално пример на луѓето, ние гледаме да ја завршиме работата. Не одиме на тоа пет чекори на нас за шо треба тоа да заврши, која тревална, која ингеренција. Таков е мојот мајндсет и тука пробувам на сите да го да го ставам истио да го пренесам истиот мајндсет и у последниов период ептен добро функционираме и за секоја работа ние само гледаме дека има проблеми правиме решение. Не не интересира >> колку често се јавуваат сега проблеми. >> Јавуваат се а види онака зависи како е гледате целата ситуација. Значи може комплицирано ама ај за да за да дојдеме до суштината главна ќе се а ќе го продискутирам вака целото. Значи на Кочани моментално според мене може да грешам ова се мој личен став. Не му требат пример кажува толку и толку милиони ќе донесеме у Кочани ово ќе направиме оново ќе направиме. Ако дојдат туку у Кочани за да живеат ќе видат кои работи фалат. На нас не ни требаат 200 милиона, 100 милиона или 50 милиона да донесат. Значи на секој млад у Кочени шо му треба? Прво му треба добро образование да има, здравството да е добро за да функционира. Трета работа според мене е да има настани. Тоа ние сега ш го направиме тука со Нест тука дека сме сега со гнездото е >> тука планираме и ги донасаме секоја недела. Има предавачи моментално за секоја тема. Некои за IT зборе, некои зборе за инвестиции, некои дојде за психологија, им зборе места дека луѓето ќе доаѓаат не само да одат по кафичи, по казина и слично, туку да има вакви места и да има повеќе културни настани. Тие работи требат повеќе за накочени моментот од таков тип на помош има повеќе културни и спортски настани. Добро ве разбираат кога го кажувате ова? >> Па најверојатно не, заради тоа шо поично никој не праве освен нас не праве ништо друго. Се се базира другото повеќе на политичка пропаганда. Искрено да кажам, >> ве боли тоа што буквално ете толку месеци, седум месеци зборувате во континуитет и се се сведува на политика и на политичка пропаганда и на политизирање на работите или само се обидувате да продолжите? >> Имам ја немам никаква да кажам од другите лица така сум исто од старто немам никакви очекувања јас само правам јас шо можам и сум сигурен дека ние тука го даваме пример максимум не ме интересира никој друг ни шо ќе иско искоментира никако ќе реагира ни па да очекувам некој друг дека на нас ќе ни помогне. Немам ја никакви очекувања околу тоа. >> Така Ана, како е кучани последен пат кога ние се видовме реално кај тебе имаше изблик на емоции и тоа и гледачите го коментираа. Поминавте низ страшна трагедија. Ти си таа којашто излезе од пулс и спасуваше луѓе. Како е Кочани денеска? Ако тогаш секогаш кога се погледнувавте, кога се прашавте како си беше тешко, дали има малку подобрување? >> А искрено да ви кажам, ја лично веќе откако го отворивме центарот, а секој ден кога дојдам тука се пунам позитивна енергија од причина шо младите, голем дел од тие шо преживеа исто како мене го многу добро прифанаа овај центар. доаѓаат секој ден учествуваат активно на работилници, учествуваат на работилници, секој пат имаме голем број на заинтересираност. Дојдат, играат плејationш и се најдеме у момент кога стварно има искрени насмевки и кога има позитива околу нас. Од друга страна ме ми дава надеж тоа шо очекуваме некако да почне процесот за добивање на на правда за сите други за да можеме сите заедно сега сме само делна група преживеаните шо шо продолжуваме и шо се оправаме да дојде ред сите заедно за рака да да го да ја поминеме оваа фаза >> можам да заклучам дека главната тема во куче моментално која што се разговара е токму тоа правдата за да можат и родителите да функционираат малку под малку по понормално. Практично >> рековте дека ќе постоите се додека не го вратите последното лице од лекување од странство. >> Да. >> Колку што јас проверив на сапорт Кочани видов дека сеуште има на лекување лица во странство има отворено уште простор за донации на луѓе коишто тоа им е потребно. >> Да. Моментално на страната имаме шест лица коиш се уште на лекување. У групацијата хоспитализирани и помал број останани се исто на други коишто се на домашна нега. Причината за шо останаа тие лица, ние откако сите беа тргнани од страната, оставивме отворен простор да ни пристапат тие ш ќе имаат потреба уште за лекување и стварно сите ш стојат на страната се тие шо неизбежно е на сите подеднакво ќе и требаат средства и од таа причина сега секоја иницијатива што ја имаме у поглед на донирањето сите можеме слободно да ги усмереме на страната без грижа на совест дека на некој ќе нанесеме неправда. На сите е потребно. Тоа се деца со многу голем многу големи изгореници, деца со ампутации, деца коиш ќе и требаат ласери, протези и и слични медицински помагала претпоставувам. А така да тоа е причината зашто они сите стојат на на страната. Контактирате со повредените? Моментално има некои коишто се и во тешка можеби психичка состојба и на кои исклучително им се потребни средства ете за тие ортопедски помагала? >> А да, у редовен контакт сме со сите од нив. Радувам се да кажам дека децата шо се одамна пуштени од болница и веќе доваѓаат, посетуваат не како ш кажав и редовно се дружиме. Веќе не осеќаме толку тензија едни спрема други. Слободно се однесуваме, слободно се поздравуваме, гушкаме се. А додека со останатите ш се хоспитализирани и тие ш скоро излезеа од болница, они како ш покажуваа интерес спрема нас и ние исто покажуваме спрема нив. Пишеме и јавиме и се, прашаме ги како се и сме у редовен контакт. Добиваме информации за нив. >> Можам да разберам дека најголемиот дел се добро. >> Да. Видовме дека едно девојче последно сега беше пуштено од болница и беше навистина една убава вест во целата хаварија што се случи во Кочани. Имате ли контакт со тоа семејство вие Дарко? Еве >> а >> немам директен контакт, но а девојчето уствари има а дечко од Кочани, >> така >> и контактирам со неговиот брат некое време и добивав некои информации. А мислам дека е у добра ситуација. мислам колку >> колку може да >> може да од тоа што е било ааа жално е се што се издешавај пошто информациите ги добивав од Марио се вика а момчето кое ми ги даваше >> момчето >> и таму буквално беше искомплицирана работа уште од Србија она се врати у Систина и у Систина беше голем период на лекување сега е пуштена веќе на домашна нега ваљда е прескапо не знам точно како се покриени средствата кај неа знам дека имаше неколку обиди а за трансплантација на на кожата >> лично се потрудив да а да да најдеме средства за сето тоа не успеавме како што сакав да да испадне али имавме контакти на неколку наврати праќавме донации што ги добивавме од хумани граѓани од од странство директно кај нас у канцеларијата и нешто за Скопје и слично >> државата не ги покрива трошоците за лекувањето во Систина за девојчето >> а Немам последен апдејт откако е пуштена од домашно на домашно лекување. Али, >> бидејќи државата нели рече ќе ги покриеме сите трошоци за сите. >> У у тај момент мислам дека а ааа >> имаше потреба од помош во секош пошто кожата што се пресадува беше порачана од Франција според моите информации а и беше прескапа. >> Во секој случај добро е што е жива и што е во стабилна состојба и на крајот од денот нема ништо подобро од тоа. Последната вест којашто се поврзува со трагедијата во Пулс беше токму кога почина Панчо од дуото ДНК, односно Владимир Блажев. Ги врати ли тоа сите негативни наговни и чувства коишто практично беа во првите денови, првите месеци, па некако дојдоа одмори, па сите се опуштија. >> Се врати ли повторно стигнатата атмосфера? >> А жално е. сите шо а починаа отпосле будеа некои а а >> негативни емоции >> емоции шо беа исти како на баш на 16ти а март а панчо долго време се задржа болница и некако сите се одвикнавме дека може да се случи нешто вакво жално е прежално е и мислам дека сите ги растресе а тоа дека има уште жртви после а седум месеца осми веќе сме улезени од трагедијата. Така да >> да некако нас во Македонија само трагедии случуваа и летово реално >> сочувство фамилијата. >> Не можам да не го споменам во овој момент Душко чифлиганец твој бизнис партнер не е поврзан со трагедијата во Кочани во секој случај но го изгубивме на најбизарен можен начин што никој не очекуваше. мислам дека и тоа дополнително барем еве на тебе како личност верувам дека влијаела и на целото општество бидејќи тоа е огромна загуба. >> Ние имавме планови дури јас се зафркавав со него заради тоа ш праиме инвестициски фонди. Рен Бафет и Чарли. Чарли починаа и Урен Бафет имаше таму некоја изјава и слично и јас зафркавав на Душко се му викав размисли јас сум постар од теб ќе умрам пред тебе кога ќе бидеш на конференција да не ме викаш и се зафркав. Мислам >> тотално на мене конкретно овај период ми се издесија многу работите и од Кочени и со со Душко. Така да пробуваме да да одиме напред. Само >> реално ти си во секојдневен контакт со сите дечки од сапорот Кочани, на сите сите си помагате едни на други. Има ли специфични ситуации во изминативе осум месеци коишто онака баш би ги издвоиле? А колку остана реалната поддршка за сапорт кочани? Ја осеќате сеуште од страна? Бидејќи сапорт Кочани функционира одвнатре со луѓе но однадвор секако многу луѓе помагаат или треба да помагаат. Ајде како да се изразам да не биде погрешно. >> Да помага. Значи уше на старт ние видовме колку има хумани луѓе у Македонија и надвор од Македонија и цело време ние секогаш добиваме пораки дека ако на некој нешто му треба да кажеме кое е да кажеме колку треба дека треба и ние тоа го правиме цело време. Ако дојде некоја фамилија конкретно и да тражи некаква помош, ако најдеме ние од другата страна некои хумани луѓе ш може да го напраат, го направиме тоа у позадина без да го кажуваме тоа нели и целото да го да го >> колку често се случуваше во изминативе месеци некој да се откаже од средствата да се пренасочат на друго лице да бидат да самите повредени да бидат солидарни еден со друг. >> Ана баш комуницираше со нив за тие работи. Она најдобро може да каже. Она им се јавуваше и ги на некој начин па и ги притискаше ај да кажам за да се откажат за па да има повеќе за на тај стварно ш му треба оти сеа реално да бидеме не им треба на сите исто >> апсолутно увели >> да мислам а па си зависи од индивидуата со оваа ситуација ние имавме многу хумани луѓе исто како што имавме и од другата страна на а спектрумот луѓе ш едноставно сакаа повеќе да придобијат нешто. Во секој случај, последните неколку интеракции што ги имав јас и баш последната недела, верувајте дека има луѓе ш имаат потреба, а ги одбиваат донациите. Мајка претходната недела ми рече, добро Ане толку ли на никој не му треба повеќе? Дајте ги на некој друг, а неното дете е у сериозна а ситуација. веќе бројот како ш е намален мислам дека сите се у контакт меѓу себе, сите знаат каква е реалната потреба и хуманоста е на доста завидно ниво >> и после седум месеци. >> Да. Да. >> Што најчесто се коментира сега помеѓу родителите, бидејќи сега веќе верувам се знаат најголем дел меѓу нив. Што се коментира меѓу повредените? А пак ќе прашам. Сигурно има трауми. Да, ама мислам јас тоа ш го забележувам у последниот месец, родителите на повредените, како и самите повредени имаат створено веќе таква нераскинлива врска едни со други. Сите се како сплотени, како едно друштво. Претходната недела доаѓа една мајка на повредена да држе работилница тука и се толку изненадив затоа што дојдеа број на родители ш заедно биле на лекување. У таа држава исто и децата дружат се, комуницираат, излават заедно. Мислам дека се позитивни односите помеѓу нив. >> Така. Останаа ли големите донатори сеуште ваша поддршка? >> А у смисол на финансии >> апсолутно средства, финансии знаеме за сеа да не ги споменувам една по една. Еве сите споменте ги слободно. Јас знам за Алкалоид, знам за Зегин. >> Не, Аллоид не не сме имале директна соработка со Алкоид. Црвен крст они Да, они донираа на Црвен крст и мислам дека меѓу првите донираа значително голема сума. >> Така Зегини ја донираше хиперната комоги дони >> уште не е унција. >> Да, затоа обавезно сакам да ми објасни. >> Имаше скоро некоја вест. Неаме нешто комуникација по >> А што е со другите? >> Ааа да имаме имаме комуникација у суштина со сите шо аа донираа кај нас. Имаме комуникација али моментално нема нешто шо би можеле они да го огром мислам голем дел од тие компании пошто нели на почеток беше од Да сите скоро се тука за нас сите често не прашуваат и одржаваме ја таа комуникација они беа по најслам тука за нас кога беше најпотребно >> и ако се сеќаваш ние ја теравме буквално етапно шо имаше потреба За тоа повикував ми се секогаш се наоѓаше или а некој да донира >> од веќе луѓето што беа донирале или се наоѓаше нова компанија. Пример зан ќе го спомнам. мислам они донираат толку многу работи шо Кочани треба и ние као супорт вечно благодарни да и бидеме пошто ааа не знам секој пат за се едно нешто дури мене некогаш ме аа фанеше срам да да објавиме нешто пошто секој пат беа тука еј ќе ќе ви пуштиме сфаќаш >> и а тоа се едно а десетици стотици можда а компании шо можам да кажам дека се толку општествено одговорни и >> секоја чест >> и и стварно сум изненаден дека на тај начин застанаа тука за Кочани. Така >> морам да кажам дека моментално а од дијаспората некои од средствата шо не беа пристигна до сега пред недела време мислам дека дека стасатија се оние собирани у >> од неколку не од сите мислам дека од две или три go >> а >> особено сакам да се задржиме нафуми имаше таму десетици компании ние ги коментиравме уште пред седум месеци >> добро сега како да знаеме кои средства од тие кампањи легнаа кај вас кои останаа во ничии џебови. Да не обвинуваме сеа можеби ништо не останало во Ничи Џеп, али изгледаше многу чудно бидејќи тоа беа 10 15 кампањи, тоа беа илјадници евра долари. Тоа не беше >> Да. Вака а некои од организациите сакаа директно да ги прате голфами директно кај нас сметка али тоа беше многу тежок процес. Буквално ние требаше да за у Македонија да стаса требаше да ставиме еден тон документи >> и организационо а и законски беше тешко да се организира. Е сега >> не добивте поддршка од државата во тој дел да ви кажа чекајте ќе направиме некое олеснување ќе ви најдеме некој начин. Не имавме у дело на олеснувањата имавме, особено еве не знам за а хипербарната комора за работите оде оти знаеа дека закочено одеа многу побрзо али у дело на пример од државата дека олеснување у смисол данок тука тука тука немавме и немавме некоја комуникација за тоа надевам се не знам можда некој ќе рече ајде овај данок е платиме донации ќе го врнеме и ние у кочанската болница за >> донаци само тоа има голем проблем со други донации. Мислам со кого и за болно дете денеска донираш, ти задржуваат некаков процент на >> на ДДВ. Така што тоа е тотално не е во ред. >> А точно да се за да да се задржам на голфан ми за да дообјаснам. А мислам дека една организација од Чикаго тие се веќе многу одамна испратени и се распределени и сега е организацијата а од Мајами. Сега последно што ме праша а на инстаграм кога најавивме дека ќе разговараме беше прашај ги за парите што треба да ги донира црквата Свети Кирил и Методиј од Чикаго. Ова се средства што македонската дијаспора ги собираше преку голфами за трагедијата што се случи во дискотеката Кочани во износ од 120,000 долари плус пари собрани на една донаторска вечера. Тука во Чикаго одборот на црквата не е транспарентен, а информациите дека парите сеуште не се испратени иако не убедуваат дека се во постојана комуникација со Спорт Кочани. Сега ова е специфичен случај. Ако воопшто може тоа да се провери и да се каже во моментов би било добро, но доколку не точно ќе кажам од која америчка 14 и 5,000 долара и 200 мислам дека 100 саа. >> Така. >> А тоа е организацијата мислам на Dark ofлокс а >> и црквата ајде ара подобро >> црквата Свети Кирил и Методиј од Чикаго. Да. Пристигна се 142,135 >> долари. пристигнаа. Тие се тие што ги кажаа Дарето у петокот пристигнаа. Не сме имале простор да ги распределиме ама да у редовна комуникација бевме со нив. Така да тоа е транспарентно го кажуваме. Имавме редовни состаноци подолг беше процесот. Како што објасни Дарето едноставно има толку многу документи парите треба да минат низ две-три банки за да легнат ама конечно стигнаа у петокот. Тие се тие од Чикагоо таму се уклучени неколку организации, мислам вечери, црква, Дарко Влокс повикуваше константно и можда ќе забравам некој од луѓето што се ги собирале, нека ми простат, али повеќе организации се се уклучени у >> процесот на собирање на тие средства и тие не идат директно кај нас од гофалми, него тие од гофалми се соберени кај нив и директно се или и се префрлени кај нас на сметката. >> Така. Иван ја спомена хипербарната комора којашто сеуште не е ставена во функција. Мене ми е више колку време е веќе хипербарната комора во кочанската болница не е во функција. Колку што знам се донесе >> први месец може да ја донесе >> пет-шест месеци сигурно првите и што е проблемов? Затоа што сега ајде кај кај немаат кај едноставно државата не обезбедила па уште да не биде во функција после пет-шест месеци за мене е трагедија. А пазете беше донесена најтно што може пренесена купена набавена и сега што е проблемот? >> Сакаш ти да договараш за тоа? >> Па можети видов дека зимаш воз. Повели >> повели. >> Па ја мислам дека е лоша организација и делумно интерна политика на кочанската болница. Зошто? >> А по мене, по мене скоро видев дека дадеа изјава дека била со а помалку бари од регуларните хипербарни комори >> што се користат у приватните клиники у Македонија, пошто у државна мислам дека е единствена што работи у Кочни. >> Само и таму е да и таа еднашка беше на поправка па немавме никаква. >> Да. Тоа ш значи тоа значи дека ако некој треба да помине 40 минути за да да ја изврше потребната терапија у кочанската болница ќе треба да леже скоро еден саат. >> Така значи не е дека не е функционална или не можеле да употреба да пластичен пример давам отприлика таа е разликата од тие ш работат на два бара и моментално ш работе на 1,4 бари. Ако веќе не можат да ја стават во функција па мислам дека похумано да ја дале во некоја приватна клиника и да се праат бесплатните третмани. не знам нешто. >> Аа и кога ја донесевме, кога ја донесевме Ана беше неколку други луѓе а ја пробаа и се дигнаа една фракција да речам у кочанската болница, а пошто и таму се сите поделени, не е тоа државна политика, тоа е локална политика. Се дигнаа и одма кажаа дека нема а простор да се пуште а хипербарна комора без сертификати. А у суштина за истата комора нема потреба од сертификати ради тоа што работе на толку ниски ниска баража. Да. Леброн Џејмс ја има истата дома за за споредба и си ја уклучува сам. >> Така >> и ја користе сам и спие у неа. Некој спие и како беше Џастин Бибер мислам дека беше така. >> Аа >> само да бидејќи немаме камера мислам дека кај вас моментално не таа ја немаме. Добро >> а можеме да продолжиме со Ана на кратко. Да. Па ќе го ќе го доправиме муабетот за хиперната комора додека се местат ќе не разберете. Тешко е да се организирате и тоа да се преместиме од едно место на друго и ова да го истераме во живо за да може да ги поставите и сите ваши прашања. Односно што сакам да порачам, а секое ваше прашање може да го поставите во овој чет и секое ваше прашање ќе биде одговорено од Сапорт Кочани. дали во прва фаза или во третата, зависно од тоа кој го има точниот точниот одговор, односно кој го има одговорот во него, затоа што секој си работи во својот сегмент. Ана, а кога ја проба хиперварната комора, значи била поврзана, била функционална, да разбирам. >> Да. А искрено ја првото прашање што го прашав за хипербарната комора поради тоа што јас работам у приватна фирма ш исто има донирано медицински машини за кај нас у болницата и стојат пет години фаќаат прашина поради тоа ш нема кој да ги користи. Првото прашање што >> нема има кој да ги користи веројатно нема кој да ги вклучи да ги има обучен персонал едноставно. >> А зашто не ги обучуваат? >> Ќе треба болницата да одговори. Некој е одговорен на тоа. Ама од таа причина прашав дали дали има работни упатства, дали нешто е друго потребно и ни кажаа едно копче пушти се машината, толку на крајот се гасе тоа едно копче се гасе на крајот а и а пробавме ја машината едноставно е и ја како шо мој впечаток беше толку е широк просторо не е дека е нешто за клаустрофобично дека може Да, да предизвика некакви чувства, >> паника или било што кај било кого. >> Не уопште. Има прозори со тебе може да има било кој у собата можеш да седиш на телефон, книга да читаш, се ти дозволува. Нема некакви рестрикции. Ааа не знам за шо, не знам заш толку време не стигна да биде употреба. >> Така. Повели Дарко. Зема воздух што би рекол Иван. >> А да. Океј океј океј. А да мене ми е искрено болна тема таа хипербарна комора по само таа комора. Еве гледате и Ана вели има фракции значи или ти го кажа тоа сега ќе ми простиш >> више кажав кажав. >> Какви се тие фракции? Како може во една болница да има фракции? >> Каде живееме ние? Што е ова? Зибмато. Тоа е лошото у суштина. А >> ко да има персонал таму се осеќам едно милион а вработени. Тоа се представам 20,000 кај нас. Интересно е шо комуницирав доста ваљда јас највеќе од сите тука и го видев тоа. Мислам не знам колку е коректно да кажувам јавно али аа мислам ка што е вистина. Абе кажи го ако не го кажеш ти ја ќе кажам. Ајде >> ајде Иван повежи го ти. Ти си подиректен во ова. >> Не директен сам и јас. Не не е ништо ништо. >> И ја секако имам напади од сите страни така да немам проблем. Ја ќе ги кажам. Види ситуацијата Дарко гледам вртеа. Не, не, не немаше да ја извртам. Буквално ќе го кажам. Дојдеа сме ние цела потстава у болницата. А хипербарната беше а од старата потстава, старата мислам директорката претходно што функционираше со нас предобро. Новата директорка дигна паника, не може тоа, не може тоа. >> Ама кажи дека новата директорка сега шо е искрено сеа претходно доаѓаше цело време у супорт Кочани и доаѓаше цело време и на еден начин и она да кажам удараше боцки и кажуваше шо фале шо нема за ние да обезбедеме. се додека она стана директорка. моментот кога стана директорка она престана комуникацијата со нас и престана и да не спомнува медиум ако треба да има некои работи ако се донира ни кажува супорт коче и на неа и забранија да кажува и мен дури у градо ако ме види на другата страна ја врте главата >> а зашто зошто не зошто не знам не знамзнам не знам тоа беше многу и таа докторка којашто ја фалеа колку што се сеќавамте многу пациентите повредените пациентите да >> истата така можеш тоа старо време правило ш е како Дај му на некој власт за да му видиш аккало или дај му пари за да му видиш аккало. Најверојатно >> и добро и сега ви кажаа кога шо ќе прават со хипербарната комора. >> Аа не. А у суштина хипербарната комора треба да работи пошто ја имаат као елемент. Имат веќе две лиценцирани а докторки ш ги испративме феноменални физијата и физиотерапевт мислам дека се. Значи не е дека нема >> да да имат и кадар, имат просторија сместена се и тоа е само момент на уклучија. А толку. >> А кои се последиците што ги требат сега моментално лицата коишто се повредени, а треба да ја користат? >> Вака најчесто, најчесто беа испраќани у Штип има приватна хипербарна и и приватна ординација. На почетокот сега не знам, не сум сигурен, на почетокот искочи у сусрет >> и беше бесплатно. Али па беше мака 30ки од тука до Штип една а 60 70 души имаат потреба можда и 100 од хипербарна комора. >> Истата хипербарна комора со еден или два бари. Така да. Не дека е било нешто пока работата беше на старт. Ние ако видовме дека никој ништо не праве таму со уницата и ние земавме се ш можеме у моментов и гледавме и ние на интернет шо може да им помогне на тие души хипербарн. Контактираме ги Зеги зеги вика нема проблем ќе ви доставиме фластери нели креми ова ние се гледаме тражеме консултираме некој и донасаме на тај начин функциониравме. Сеа за сите работи секогаш има некакви пречки. Сега претходно кажаа, сега ќе ти кажам точно опструкција стигнаа. А компресивната ја бев у Штип на царина. Значи место одма да ги пуштат работите гледам ги таму си шушкат сите и таа едниот на другио и третиот. Ја викам ајде колку време чекам децата чекаат у болницата ќе дојдат. вика, види искрено да ти кажам, никој нејќе да се нафане ова да го исцарине заради тоа шо сме како ослободени од царина или не знам шо беше и оставија да помине системот како сам да го најде затоа ш никој нејќе да се нафане. Има така насока добиена. Значи има такви милион работи, ама ја ова ќе го ставам може после 10 години ќе земам тога ќе ги кажам сите работи, сите притис, сите опструкции се ш. >> Ама за од сето ова реално реално да гледаме трпат повредените. Ова не трпи никој ниту власт, ниту опозиција, ниту политика, туку стриктно само повредените и повредените. Затоа јас >> не го разбирам, не можам да сфатам како можат така да си дозволат лесно. Да. Еве Ана ти кажа дека практично и други уреди не се ставени што се донирани од компанијата каде што ти си вработена. >> Да, тоа е информацијата ш ја имам ја. Искрено не можам сега да гарантирам дали денеска е употреба или не, ама у моментот кога хипербарната беше донирана имав таква информација и баш поради тоа прашав дали сигурно ќе биде ставена употреба оти имаа реална потреба. Особено у тај момент кога излаваа сите од болница и сите беа уште загушени и запушени. Многу беше битно да да отидат и да ја користат хипербарната комора и дополнително дел од повредените на мене ми пишаа поради тоа ш имаше видеа нели на инстаграм пишаа ми дека одат у Штип да ја користат и дека у државите у коиш се биле се користиле исти хипербарни комори. Така да сега искрено не ни знам моментумот дали е изгубен ама надевам се дека ќе се стави употреба. >> Јас се надевам дека прво нема да има потреба да се користи али да дефинитивно мора да се стават. Но вие дониравте и други работи од почетокот. Јас се сеќавам и Столарија се донираше за >> Па физикалната соба да беше комплетно опремена. А се ш требаше се и потраживме на Зегин, се ни доставија маси шо кај нас не се ви >> и други компании. Да. >> Добро и и нели имаше нешто прозори мислам дека Иван со тебе разговарав нешто прозори врати не или грешам. >> Не >> мислам дека они тендер распишаа за реновирање. Тоа како требаше нас да ни се случи трагедија во Македонија за некој да ја реновира часто и тоа после не знам колку време беше >> искрено според мене ако може Иван да да да ка според мене пошто не знам работам 5-16 години и отприлика осет за менаџмент можда не у болницата али имам >> менаџмент менаџмент >> пошто да тоа сакав да да да го кажам и а у најголема а потреба од физи физикална у моментот кога имаш најголема потреба од физикална соба да одлучиш да ја реновираш само ради не знам кои причини пошто они треба да кажат според мене е стварно а а најниско ниво јуниор менаџер да речам ајде имаш најголема потреба од физикална и ти одлучуваш да мењаш врати прозори не знам да треба има потреба али почни од уво носи грло донеси а изреновирај уво носи грло мислам Мислам дека веќе беше и потпишана донација од кај нас УВН со една поголема банка. Силкроуд мислам дека требаше дадонира. Не знам додека е процесот пошто неаме информации али креени од таму од одделенијата шо ќе требат подоцна у процесот кога беше на најголема потреба од физикална само колку да се затворе за медиумите според мене и за за нас. А >> добро условите во таа физикална соба што ги видовме на телевизија во првите моменти беа многу лоши реално не тоа не беше ни за да влезеш таму клаустрофодо ќе фати и ќе се прашаш каде влегов јас 61ва треба да се изреновира де факто цела болница треба освен детско одделение ш беше изреновирано одена приватна компанија од Кочани >> се друго е буквално направено 84та мислам а ако грешам можда некој ќе ме поправе а и правено е исто со работење еден ден у за у време на социјализмот у компаниите кои гравитираат у од Кочани и кои гравитираат околу Кочани и од тугајна наваму е буквално истата болница. се треба да се изреновира, не само физикално. Али моментот дека одлучуваш да реновираш најпотребната соба или најпотребното одделение кога е треба да се користи е >> а според мене лош менаџмент. ништо >> може да почнат првите денови ко веќе знаат дека тие деца ќе се врнат шо ќе им треба а они ништо не правија можда месец дена >> да за тоа беше нашио бунт буквално >> и како го прифаќаат вашиот бунт еве директоркава врти глава од тебе кога ќе те види на улица >> да бе од мен ќе слушнам некои чекај да нека поминат изборите ќе видите вие ќе ве затвориме сите >> кој ќе ве затвори >> тука тука локалци дури оние најситни ешело >> ама тоа е најтрагедијата Такви локалци создаваат слика за дека тоа го мисли некој и дека некој ќе го направи. А зошто? Затоа што на некој дома така му текнало и вика ајде од утре ќе го збориме тоа. Затоа што нашиот мајнд е така изгледа сетиран дека ние све ќе затвараме баш тие ш помагаат ќе им го праиме најлошото. Не знам. Ова страшно у секој случај страшно. Добро а уште не ме прифаќаат сите. Значи да го сфатам ова си го ставам во >> Не не далеку дека ќе ни прифанат. мислам на оти на многу им покажавме како се работи и за колку ааа кратко време ако па мислам дека и ти го беше плусова би ја вел ја говорот шо го дадов у локалното само тоа беше најдобро нешто кажано ама да >> е сега да ти кажам значи ја како тоа се случи ти и они сведоци ја ни не планирав говор да давам ни ништо >> одеме наградата јас изритерав шо ги гледав луѓето таму шо работат шо доваѓаа со дигна глава и имаат некое понашење такво како они дека се многу паметни, они дека се власт. Мене тоа ме изиритираа и затоа им го кажав у лице. Те ние шо направивме оти едно видео имаше претходно пуштено те ние шо успеавме за шест месеца ние да направиме тука без никој да не плаќа волонтерски и се. А викам вие шо направивте после никој неќе ни да се поздрави со мене. па си ојдоа >> сите од овој и па не ми праат муабет и дури двајца од советниците после на координација ааа и Дарко го знае добро мобето се дискутирале >> за шо си ми даделе на мене микрофон за да го дискутирам тоа и дека друг пат не требало на никој да да се дава а простор и збор од собраниската говорница у град Кочани да излаба зборот >> и си го нашле ли одговорот? >> Па не знам сигурно сигурна и дали не >> ама ти си сам подржи да кажиш >> да ја сам потра >> Иван рече ќе може ли нешто да кажам >> и он добро ајде кажи >> и со право да и >> на крајот од денот тука последни што требаше да зборат беа политичарите и се политичарите извинете али секој е од еден дали независен зависен партија не партија тие се последни на листа реално >> а момент шо на мене ми се задржа у сеќавањето беше Иван кажа у говоро сите сме криви ние сме криви криви. Вие сте малку повеќе криви. Толку беше реченицата. И една советничка на крајот надвор ни рече >> не ја разбравте наградата. Не ве никој вас обвинува и ние само добро. >> Аха. Вие не сте разбрале како ќе ви дадат награда и треба да ќутите повеќе. Не смеете вие да викате нешто лошо за ни. Тоа е очекувањето. Да. >> Гледа у суштина тоа беше то тоа е а беше а говор мислам спрема целата група таму. Колку се 19 души шо има огромна одговорност да направат ако не повеќе барем барем нешто за а за Кочани во изминатиов период пошто кај нас е буквално забо на времето. >> Да. Е сега кога сме кај исто овие што ги спомена ти а еве овие советнициве што ги спомена Ана што за кои зборува и Дарко тие направија нешто за Кочани откако им кажа вие сте малку повеќе виновни. пораката очигледно дека не ја сфатиле, него дали еве направија нешто не знам да им текне да дојдат овдека да ви речат ебе дечки имате ли не знам денеска вода ќе ви донесеме вода било што онака најмал да ве видат еве да да дојдат да се свестат >> не ама тоа се друг тип на луѓе ти викам и ја немам ни очекувања па за за нешто за да за да кажам едноставно не се >> ни на наше нивоа не ги ни размислуваме ние пак се концентрираме на работите ние шо може да помогнеме, дека може да помогнеме и у моментов го правиме тоа без а толку да кажам маркетинг како претходно ш го праевме, а претходно го правевме чисто со намера за да скренеме повеќе внимание за да можеме повеќе донации на децата да собереме само со таа не дека сме сакале >> добро во тој момент јас се сеќавам за тебе креуџа муабет еве ќе видите ќе ви се кандидира сега за градоначалник ве помина избориве па гледам не сте на градоначалник има супер работиш тогај кажувам мене ми исполнува работата и тоа што го правам пример со финансиската едукација во Македонија мислам дека ќе ќе дадам многу поголем допринос и многу поголем белег ќе оставам у Македонија отколку ли било шо друго да правам така да не сум спремен ја да бидам градоначалник и нема да можам толкав голем белег да оставам вака у цела Македонија ќе можам да оставам белег со тоа што го правам >> така околу хипербарната комора еве се отвори некоја дискусија во коментари дали е потребен сертификат и ете дали сертификатот е причината што таа не била пуштена во употреба информација некаква >> ајде ние обезбедивме а >> и сертификат >> два сертификата за две докторки >> у Мадрид >> у Мадрид четири дена најбрзо ш можеше пошто тоа а е у суштина се одржува еднашка у месец месец ипол за месец дена а докторките заминаа се вратија еве четири-пет месеца Од тукај афикати имаме сертификати. Да. >> Да. Али ни сертификатот и да е проблем сигурно у Македонија у сите државни болници има барем еден со сертификат. >> Повлечи го у тај момент ако треба некој нели кога кризна ситуација. >> Колку до завршија во болницата? >> А како мислиш >> во болницата? Колку донации завршија? Завршија голем дел. Јас знам дека вие дури од нај нај од не знам од преврски обезбедувавте јас колку што се сеќавам. А а у суштина у суштина а од здружението од супортко а а ком компресивната облека >> ааа од донации од други компании не само преку нас морам да кажам тука имаше и а донирано комбе од комерцијална заедно аутомотив групи некоја дру и шпаркас се друго >> трето комбе четврто мислам дека веќе имаме доста добар а возен парк и тоа е феноменално, морам да го пофалам. А преку нас повеќе физикална еве силкроуд увос грло апаратче целосно реновирање на на две две простории мислам а други работи ш и требаше лепенкито со лепенките е доста интересен начин пошто немаше ги на Балканот немаше ги у Македонија имаше ги у Србија додуша али а многу тешко е тешко беше за за да се а >> обезбедат да се донесат тука И ние уствари повикувавме на на супорт Кочани константно до наши сограѓани у странство. Таму се организираа и цело време кој си доаѓаше до насаш истасуваа буквално константно ааа лепенки кај нас и ние ги носевме у болница. >> Ќе го надополнам Дарко. На почетокот ги носевме у болницата, после ги стававме кај нас заради тоа шо однесеме ги у болницата родители. После неколку дена >> се јават и викат не ни даваат од болницата. >> А сме однеселе пример 400. Не знам >> приоритети ваљда. >> Дали за некој друг се онада, дали на некој повеќе. И затоа после речовме доаѓајте од супорт коче ги земајте и како дадат на некој ш му требат. Тука лице шо е у со порт коче им дава се до таму дојде работа >> работнорко >> да бидеш омилен човек или да имаш приоритет а спрема а некој друг е позната ствар у нашето општество така да и тука се дешаваше тоа што морам >> да ви го кажам со жалење >> овие работи не сме ги кажувале нели најотворено >> не многу ми е мило што вечерва ја отворивте оваа тема дури не ми беше ни ниту планирана ниту замислена но мило ми е што ги слушаме отворено работите затоа што сите овие што не гледаат вечерва треба да знаат со кого ние имаме работа како Македонија. Значи знаете утре не се знае дали јас ќе се преселам во Кочани или нема или дали ќе ми биде потребна помош од кочанските доктори, од кочанскиот менаџерски тим. Затоа што ја верувам дека и во кочанската болница има прекрасни луѓе. Аутно >> значи да не не можеме да ги ставиме сите во цел кош исти. Тоа ми беше >> и да знаеш дека се дека се повеќе само се полошо организирани. >> Да. >> Повеќе се тие добрите. >> Така. Невели и да не беа докторите колку луѓе, деца повеќе ќе загинеа. Мислам они си херои. збореме ова се поединци >> да збориме за нешто >> значи вие да сфатам се чувствувате непосакувани во >> а >> па не знам ај може треба другите да ги прашате ама до некаде тоа >> личното чувството чувство ама не ми смета тоа >> мислам не е тоа дека мене ќе ме обесхрабре и дека ќе престанам оти гледам пример кај многу луѓе тоа се случи а ја исто и >> па демотивирачкива изгледа сега да зборуваме реално не не изгледаш кул да да ти речат даш ти обезбедуваш се трудиш правиш и они ти викаат Ама ај небитен сини сте на страна сеа ти ќе ни кажуваш како ние да работиме. Јас така го доживувам ова ако грешам го правиме. >> Гледај ааа сеа искрено да зборам стварно неам очекувања од тие луѓе. Ја какви коментари сум имал на пример а одам ја за Монако коментари имам со парите од супорт кочени за Монако или такво. Не им е јасно на луѓето никако кога се прави трансфер дека никој не може дека ревизор на крајот на годината ќе дојде сите сметки на нула треба да бидат исчистени. Тоа си е транспарентна работа. Ја имам многу повеќе дадено отколку ли неаме никој тука по денар земено тоа ни па некој ќе се осуди од тоа да да земе и пример тука а те може да дискутирате и со родители и 100 други пример на нив ударат боцки како дека ние нешто правиме со тие пари дека а ги искористуваме за нешто друго. Се си транспарентно се си сто изводите. Ние како што сме кажале како додат на сметката тие ш имаат потпишано кај нотар се распределаат средствата и тоа е тука нема некакви шеми или ние да имаме некои скриени трошоци или било шо. Цело време додека е било супорт кочење јас сум си ја плаќал и струјата за супорт кочење ш било мој простор сега користило мојата канцеларија се е користило сите работи ништо не сме дури ние сме имале да кажам од фирмата загуба заради тоа што тие два месеца не сме онака работиле никогаш ја тоа не сум го ни прокоментирал ни издискутирал у Кочаниј ни нешто да зборам па да речам мене ми се немам никакво очекување дури да ме пкат Но ја барем така мислам. >> Не ми е несконо. Океј ми е. >> Да. >> Ја ако можам да го надополнам ова. А лично мое чувство и претпоставувам на голем дел од нас имаше период кога стварно поради тоа што бевме толку инволвирани и деноноќно се трудевме да направиме нешто на крајот некој таков коментар или нешто ш дознаеме некоја случка кога дојде дете значи од изгорено од тука до тука и вика не ми даваат на мене тоа нели у болницата стварно душата да те заболе у тај момент викаш како е ово можно ама кога помине таа фаза и кога почнат родителите во родители и повредените најдобро знаат кога родителите се јават у 10 вечерта и кажат може ли да ни дадете лепенки ние отидеме отклучиме и дадеме и они веќе почнат да ни кажуваат на нас дечки нека се кај вас не носете у болницата вие сте ни секогаш достапни нека се кај вас и ти си викаш шо е битен тогај јавниот имиџ или некое јавно мислење кога тие што се засегнани знаат која е ситуацијата и знаат дека ние секогаш сме и на располагање и на мене тоа ми даде една страшна утеха викам тоа е сега ш е битно кога мајките знаат на ко да се обратат тоа е се што е битно. >> Колку често добивавте вакви поплаки? >> Посебно еве за лепинки. Лепинки бизар на работа, но ги нема во Македонија. Ја верувам ќе отидат во аптека, ќе си ги купат, кажат ар >> скапи, скапи се Ландов, скапи се. >> Колку? >> Некои меѓу >> 60 и 120. >> Е сега замисли на лепенка колку е голема за гледачите за што се за изгореници дека се користат. За тоа ми беше поентата. >> Да. за да не им остават лузни. После >> лузните шо остануваат а се сузбиваат буквално со компресивната и со лепенки. Е сега лепенките се у суштина 10 на 10 или имаше некои малце поголеми и некои буквално требаше да го наредат цело тело, рацете, грабт и слично. Така да ко буквално >> 10 лепенки 500 евра ти треба на раката да ставиш за да немаш пример. А таа лепенка на колку време се >> користеа? Колку време беа добри поради тоа ш можеа исто да а да се повеќе пати да се стават на две-три недели. Ама имаше и >> а фирми на коишо мораа многу почесто да ги менат. Сеа ние кога потражеме донација не можеме толку па и да бираме шо тражеме. >> Така да сеа што доаѓаше кај нас ние се се распределувавме. >> Добро. дали ама многу често многу се користе >> да претпоставим сеуште се користат и сеуште има потреба од нив па еве да го искористиме и можноста и приликава да ги повикаме бидејќи голем дел од публиката за жал се Македонци коишто заминале во странство веројатно ете поради ова што ние вечерва го зборуваме а се наметна како тема најслучајно каде може да се најдат како може да се донираат да ве контактираат ли директно вас >> ние кога има потреба од нешто обично објаве ако имаме у некој момент и на некој нешто да му треба, а не му е обезбедено, ние ќе се погрижиме и на Инстаграм профил ќе објавиме и обично секогаш се јават луѓе заинтересирани за тоа. >> Имаше ли во изминативе месеци пример некој да се пофали дека донирал тоа да било лага? Имате ли забележано такво нешто? >> А имаше објави на Инстаграм дека се донирале кај нас, а парите уопште не беа легнани кај нас на сметка ни па имавме информација дека се стасани. Ана може повеќе да објасне. Не мислам >> да бидеќи Ана контактира и следи и знам дека е поинтерактивна, помилена. А у врска со настани коиш беа организирани, искрено ние сме толку ограничен број на луѓе ш не можевме да испратиме се до крај. Многу луѓе кажаа дека да ќе ги донираме преку сапорт Кочани. ш и ние на почетокот мислевме дека се тие пари, дека отидеа, ама некогаш дојде до неспоразум и едноставно луѓето сакале да кажат дека они преку нашата страна си ги извлечеле информациите и си ги донирале директно на сметката на повредените. За тоа не можеме конкретно да збориме. моментално единствено ш ми паѓа на памет е црквата од мајнс дека шо ако не се лажам Каролина беше организирала хуманитарен настан они не знаеме точно колкава е бројката на средства ш се соберени ама нешто и они имаа некои проблеми со да пишуваа отпосле знам дека па не беше стигната па јас со Марко од кај вас контактирав па стигнаа отпосле дел од средствата или целосно но можеби подоцна да зборуваме со >> можда Марко повеќе има информација >> да битно пред распределбата не беа стигнати едноставно ние немавме простор веќе да ги чекаме и распределивме без таа сума од нив >> да и тоа беше ама чекавме пошто и и тие организации е ние најава >> и законите се сложени и трансферот е сложен и сето тоа треба треба да имаме нормално >> и >> но сепак и покрај сите овие проблеми сепарт кочани бе бе бевте меѓу првите коишто реални средства стигнаа до сметката на семејствата значи тоа додека се лекуваа во во странство и сега некој од родителите пример те и кога ги поставивме сметките и они викаат ние ништо не добивме од супорт коче уствари не сфаќаат дека ние дадеме им на луѓето нивните сметки и они директно им праќат и уствари тоа е преку супорт кочање >> а некои шо не знаат и вика добро вие цело време кажувате те 600,000 евра ние не сме добиле пари од супорт кочањ ама тоа е повеќе >> незнаење и комуникација ама сакам да ти кажам којшто се на >> со секакви коментари сме а биле вклучени. >> Тешко е да се биде хуман. >> Па некогаш може да бидете така тешко посебно за тие шо сакаш да помогнеш ако глеаш од нив дека немаш фидбек или они кога те нападнат за некоја работа што доволно не се ја истражиле или а дознале. Ама па од друга страна ја ги разбирам повеќето посебно тие што се од страната на а починатите на тие луѓе ја не можам ништо да им замерам. Значи буквално шо и да ми кажат да земат некој да ме по грешка испцува, извреѓа и шо и да ми направе, ја на тие луѓе не можам. Тие се луѓе претрпиле толку а голема штета ш се загубиле некои од нив. Така да мора сите да имаме многу голема толеранција спрема тие луѓе. Тие на тие им е најтешко. На тие не може никоја пара, никоја работа и ние шо ќе ја направиме, било кој ш направи да им ги врне а нивните деца и ми е најжал за нив и едноставно ти викам шо шо и да ми кажете ја не можам на тие луѓе да им замерам. Дарко го создадовте и гнездо каде што и моментално се наоѓаме. Ја ќе кажам благодарение на телекомуникацискиот оператор А1 и секоја чест. Прво просторот е преубав за социјални дружења, за надминување барем на онаа психолошка бариера од сите црнила. А сами ви пристапија, вие им пристапивте, како го создадовте ова гнездо кај што сме вечер? >> Како ти ш си со нас од самиот почеток, А1 е буквално со нас од самиот почеток. А беше едно сабајле а неколку дена после трагедијата а и беа две двајца претставници Ранкица и Емилија од А1 и не чекаа буквално да ја отвораме канцеларијата. Ние останувавме касно навечер и слично. и кога дојдеа ја кажаа нашата идеја, најпрвин сакаа да биде простор од општината и слично. Али пошто кажав тој период не беше функционално баш општина Кочани и сите реално >> да уште е преоден период и сето тоа мада стабилизирана е и може да се заврши работа >> подобро што не е општински затоа што не знаете кога ќе дојде нож >> да можам да кажам дека сега буквално а е работе тука немаше кој и а моментот беше дека дого договоривме дека градеме центар. Е сеа се задржаа малце повеќе исто заради процедури и ние го најавивме одма. А ова е буквално првата недела од а од после трагедијата. А1 Македонија испаднаа фер до крај. Ааа исто морам да ги поздравувам нив и направија се а шо посакавме и ш потраживме од нив. Ааа центарот као центар веќе функционира од 5ти септември. Ана е повеќе од времето тука пошто после пет можеш да ја најдеш неа. Анато суштество овдека во Кочани што сум го запознал. Морам да ви кажам. >> Супер. И а функционира многу работилници веќе а Иван спомна прееска некои IT работилници. Јорданчо после ќе биде >> а имаше некоја работилница како да се направи најбрзо вебсајт за ловабл. Јорданчо почна да снима и за Инстаграм да им кажам да го засна. >> Да, да, да. И и видев неколку професорки и професори од основните школи дека баш го пофалија Јорданчо, а и предложи мислам некои од нивните ученици веќе го пренасат знаењето и тоа е бук. >> Па вака го нормализирате вие животот во Кочани. Тоа е поентата на сето ова. >> Да. И и тоа е буквално убавината на овај центар. пошто многу деца ќе бидат и многу млади ќе бидат инспирирани од сите тие работилници. Не знам, скоро имаше за плетење беше >> Мхм. >> мислам >> така >> друга целна група, повозрасни, а и сето тоа али па инспирира >> и у овој момент мислам дека а продуцира доста а добро поминато време и нешто научено, а и онака на ден ден за ден а поминуваме доста време тука. >> Така. Ана, кој е најчовечкиот момент којшто го забележа во изминативе осум месеци којшто ти е посебно врежан во глава? Не е еден момент, ама едно нешто шо а на коеш јас сум стварно фасцинирана е тоа шо многу луѓе шо беа у тешка ситуација ја сфанаа нашата мисија како како тоа шо е у здраво светло, дека е нешто со со чисто срце и со добра намера и јас искрено некој да сум изгубила или или да не сум била инволвирана, ја не знам како ќе сум реагирала или тај првиот повик кога ќе сум добила, дали лошо ќе сум изреагирала, толку ми беше а фасцинантно и толку го видов доброто у луѓето шо го прифанаа, шо прифанаа помош од нас. Тоа мислам дека е едно нешто шо стварно секој пат ми е мистерија. Како би ја изреагирала у тај момент? >> Така. Веруваш ли дека ќе има правда за семејството? >> Надевам се да биде тоа одговор. Надевам се. >> Што значи Иван зборот поддршка денес за вас е? >> Па >> минуваат месеците болката секако не минува. Тоа останува. >> Да. Ако збориме за супорт Кочани поддршката е од обичните луѓе и на пример како се викаше бабата на Лазето >> у забравив. >> Она пример ни донесе баница сама шо ја направила или некој друг ни донесе некое јадење така направил гледан таму дека се и од тие луѓе. Многу ми значи онака кога гледам дека некој или те вчера ајваршони дадоа комшиите таму шо правеа значи мали гестови ама гледаме од срце луѓето дека тоа го прават заради тоа шо гледаат не по колку време поминуваме шо правиме и како правиме и и тие луѓе се благодарни сакаат да не наградат и тоа ш ни го дадат од нив од срце на мене ми многу Значи >> дали градот е свесен сеуште за болката на секој еден којшто загинал? >> Па не, ја не сум свесен. дури те и шо зборевме нели пак ќе го спомнам мојот партнер покоен Душко Чифлиганец ја очекувам како утре дека ќе ми се јави дека е не знам на пат како у Дубаи ко дека некој сон е и дека ќе ми се јави и мислам дека и со тие луѓе шо а загинаа исто у Кочани дека јас се чувствувам како нарантен дел како дека ќе се разбудам и дека пак ќе ги видам на улица уште Уште, уште ми е тоа на мене така. Сеа можте имаат друго чувство, ама на мене ми е >> тоа чувство. кај мене а некогаш а искрено да кажам не знам ко ме кога ми се потсетам на сите работи шо се дешаваа ааа уште ми се враќаат првите првите впечатоци од а а утрото >> првите слики >> утрото и а мислам дека Тоа ќе остане првите неколку слики не се многу, но слика покрадиското, болницата и на бензинската на лукулни излесо од градом една слика шо нема да забравам како пожарната пуне а вода пошто хидранто работел а во индустриската зона или таа бил најблиску, не знам шо била причината и тие три слики некако ме прогонуваат од А тајде од денот на трагедијата, а од а супорт Кочани мислам дека највеќе на најголеми слики ми се останани првите денови дека има многу добри луѓе на овој свет. >> Вие сте прекрасни луѓе. Не знам дали сте свесни за тоа. Ана, јас и ти имавме една комуникација на почетокот кога снимавме. Ти рече ние не сме херои. Еве само да ти потврдам уште еднаш дека за сите овие што вечерва не гледаат, јас сум а не милион туку десетици милионисто сигурен дека вие сте вистински херои. Не само вие и сите овие коишто се моментално зад камерите и сите што се дома а се дел од за порткучани. навистина продолжете да го правете ова што го правите бидејќи е ова нема цена, е ова не се купува со пари и ова е нешто што веројатно ќе бидете врежани во историјата на Македонија по хуманост и по издржливост би рекол. Ви благодарам вечерва навистина што одвоивте време за нас, односно што не угостивте пред се и ви благодарам што бевте искрени до крај, онакви какви што јас реално ве знам. >> Фала ти, Ландо за времето. Извинете што беше вака пократко времето, но да стапиме простор нели за другите. Ние сега ќе се гледаме и во Скопје и во Кочани. Ај ќе дискутираме еве јавно да им кажеме дека сигурно ќе биде и пред Нова година можеби уште едно вакво оседнување за да видиме дали работиве се поправенили или не, пошто претрес не планира да го заборави Кочани, туку го има на највисоките приоритети. Останете тука, ќе одиме со кратка пауза, потоа веднаш во нашето студио во Кочани или во Младинскиот центар гнездо. Ако дојдете во Кочани да си го посетите обавезно да ги посетите а дечките од сапорт Кочани и сите оние коишто поминуваат денови овде. Доколку сте фирма, доколку сте поединец, имате идеја да организирате било каква работилница, веќе имате адреса каде што треба да чукнете на врата. Топло ви препорачувам затоа што реска кога влегов викам леле ова кој знае како ќе биде, што ќе биде, зошто ќе биде и на крајот сфатив дека овдека има толку позитивна енергија што јас немам потреба никако да се да се жалам, затоа што дечките од срце се трудат да помогнат на секого онака најдобро што можат и колку и да е темнина се во Кочани да направат барем една мала светла точка. Следни наши гости ќе бидат Розета Блажева, сестра на загинатиот Јордан Чоџамов и Светлана Стојанова, мајка на загинатиот Андреј Стојанов. А пред тоа одиме со потсетување на спонзорите. Кратка пауза и се враќаме повторно во живо од Кочани. Следите претрес Соландов поддржан од Пелистерка Свежина што трае. Ијака нова, енергија од суплементи. Браво кафе, совршенство со секоја голтка. Good Nure магични вкусови на чаеви од природата. Dream Living идеи изведби за совршен дом Аутове светот на најдобрите автомобили Мобиликс премиум мобилара соло превоз ресторан Дион и Кетерин сервис папас [музика] お เฮ [музика] [музика] Oh. [музика] เฮ [музика] เฮ [музика] เ เฮ [музика] お เฮ [музика] [музика] [музика] الله [музика] เฮ [музика] [музика] Се враќаме назад. А ви кажав дека ќе разговараме на различни теми денеска од Кочани, затоа и се префрливме токму тука. Ааа а следно е можеби многу поволно од она што претходно го слушнавте, затоа што јас пак ќе кажам нема поголем шок и нема поголема загуба од тоа да изгубите некој ваш близок. За жал 62 семејства односно веќе се 63 семејства со сепанчок или 65 семејства. Ако гледаме вкупно со се уште двајца коишто починаа, тоа беше еден од осомничените полицајци и втор беше возачот на брзата помош што доживеа шок и што живеат во Црнила. Розета Блаже Блажева, сестра на загинатиот Јордан Чоџамов и Светлана Стојанова, мајка на загинатиот Андреј Стојанов. Двете можам само да ви кажам здраво, бидејќи добро ништо не е во вашиот >> случај. Да, тој збор можеби не постои веќе во нашиот речник. Мислам за нас како родители, сестри, браќа, >> секој ден е веројатно се потежок и нели велат времето лечи се, ама не личи ништо. Јас >> колку одминуваат деновите се потешко и потешко. Болката нема никогаш да помине. Додека ова мајчинско срце чука, нема никогаш да помине болката. >> Се гледаме со вас после шест месеци. Самите кажавте не стивнува полката. >> Имаше многу кај вас >> недостатоци во тој колаж. Што се случило со Андреј? Бидејќи >> Да. >> Дали го пополнивте тој колаж на тоа што се случило со вашата? >> Да. А разбравме по некоја случајност како нашиот син вом да кажам убиство е убиен таа комбна ноќ 16ти март во дискотеката пулс можам да речам дискотека на ужасот во некоја случајност лицето што ги превел до болницата, дојдел до некои информации. Кога го видел дека на социјалните мрежи дека нашиот син е починат, тој бил во шок бидејќи тој го превезел до болницата. Столни кружниот тек кај Национал велеше стоев за да се најдам во помош на кој ќе му биде потребен. Седев во колата, ама видов неколку деца трчаа од кај дискотеката. Јас излегов од колата и они само велеа, чичко може ли да не превезеш до болницата? Јас им реков може, може и ги отвори вратите. Тие сами влегоа во колата. Вашиот син го запомнив беа дали беа тројца или четворица момчиња и едно девојче седна напред до мене и вашиот син го запомнав бидејќи цело време во ретровизорот го гледав неговиот лик и затоа го запомнав го запамтив ми остана во сеќавање и те и само неколку од момчињата велеа чичко може ли побрзо да возиш бидејќи тешко дишеме Јас колку ш можев возеш возев побрзо, само гледав во ретровизорот да видам дали се сеуште при свест. Ги одвезов пред брзата помош, ги оставив. Тие беа меѓу првите што им помогнав, што ги одвезов до таму. Пред болницата немаше луѓе. Тие сами излезоа од колата, се упатија накај влезот. Во тој момент видов дека некој ги прифати и јас се вратив назад пред дискотеката за да помогнам на кој ми треба помош. Таму што се случило не знам. Толку знам да ви кажам, ама подоцна кога видов на социјалните мрежи дека вашиот син го изгубил животот, ја бе бев во шок како е можно да го изгуби животот кога дојде трчаејќи дојдоа од од дискотеката. Сами влегоа во колата, сами излегоа, се упатуаја сами накај болницата. Пред влезот немаше луѓе сеуште тоа беше во првите. Што се случило таму, како се случило, немаме одговор, ама сигурно не ми пружана помош, бидејќи го видов тој сеуште беше на болничко кревен, немаше никакви изгореници, не беше исчаден, се му што е со него. Ова е ланчето кога тој носеше ме у поклон од мене за ова ланецот е од кога заврши матура средна а крстот му укопив кога го дипломираше и го носеше ланчето му стоеше саатот му стоеше нескршен сите документи телефонот кога го зедов после од полицијата исто како да беше купен од салон со ова сакам да кажам дека тој не паѓал, не е газен, дека е излезен на нога, не е горен, не е исчаден, само му е требало кислород. Па како е таму, шо е, никој не знае да каже. Сите грчат рамиња, не знаеме. Беше хаос. Не сакам да грешам душа пред Бога, ама само мислам дека не му е пружана помош. Се го виделе дека е добар, дека не е повреден, дека не е изгорен никаде. Не знам што да кажам. Поставам на Господ. >> Стигна ли обдукцискиот наод? Дали даде тој некакви одговори? >> Да. на обдицискиот наод само дека смртта е настаната поради аглеродниот моносит, насилно задушување, а часот не го нема кога е починат. Денеска бевте повторно во обвинителството по неубавата глетка минатата сабота на маршот на ангелите каде обвинетиот Ратко Димитровски којшто практично е поранешен градоначалник на општината седеше во ресторан додека вие марширавте. Јас и претходно разговарав со друг родител и реков од законски гледа аспект, па можеби не е спорно кога веќе не е во притвор. Можеби ќе речеме нели нека се одлучат институциите, но од еден етички момент и од еден морален момент и те како многу е спорно бидејќи тие се единствените 30 минути во Кочани кога родителите и семејствата >> излегуваат на улиците и буквално >> и тие се одлучиле баш во тај момент, во тоа време да прават средба, да да излезат на на кафе на разговор. Не знам што и била целта, ама тоа е толку нечовечки, не знам што да кажам. Значи >> кое беше барањето коешто вие денеска го доставивте до обвинителството односно до надлежниот обвинител? >> Да, денес поднесовме предлог барање за определување на други мерки на препазливост на обвинетиот Ратко Димитровски, бидејќи до ОЈО Кочани и до ОЈО Скопје и кривичниот суд, бидејќи тоа има забрана за приближување или воспоставување контакт со лице кое се јавува како својство на оштетен во случајот Влатко Грозданов. Не знам и од нивна страна не знам како не знам не знам како се можели баш во тај час кога ние родителите имаме протестен марш и ги носиме сликите на нашите загинати деца тие баш во тој момент да излезат на средба. Не знам што да кажам >> за да појаснам на јавноста. Тоа е практично кога едно лице кое има својство моментално на обвинет не ги почитува >> веќе одредените мерки на претпазливост, истите треба да се заменат со построги мерки, односно ефективен или куќен притвор како што налага. >> Се среќава со родител којшто има повредено дете. >> Е сега мене не ми е јасно нешто друго. А дали практично требаше вие да реагирате или требаше да реагира обвинителството по допрен глас? Не може некој од јас од Скопје да знам дека се случило ова, обвинителството да не делува. Практично не ве разочарува оваа нереакција од обвинителството за да чекаат од вас барање. >> Нашето разочарување се виде на 16ти март. Значи поголемо разочарување од тоа нема. Значи со тоа се >> немате никакво очекување едноставно од од вакви институции. Очигледно. >> Па до сега толку време не се работеле институциите. Сега не знам дали проработила свеста на народот, ама по овие некои случувања се гледа дека не е допрено до многу. >> Во првите денови кога се случи најголемата трагедија практично Буколчани рече немојте да помислите да дојдете на наша врата и да барате гласови. И сега реално очигледно дека не само што дошле да им бараат гласови на кочанчани, туку и кочанчани гласаа. А дали вашите соседи, роднини, пријатели заборавија што ви се случи на вас? >> Па па не знам, не можам да одговорам за сите, ама по во тај дел што гледам што ја имаме поддршката и колку ја имаме од многу што сме имале пријатели и другари или роднини, повеќето од нив веќе ги ги нема да ни побараат, да не попрашаат како сме, дали ни треба нешто или ни велат ако ви треба нешто јавете се, побарајте не. Имам некој мал круг од пријатели шо стално ми се јавуваат и не прашуваат како сме, дали ни треба нешто. Не знам, имам сега ние повеќето од родителите што сме на загинати деца претходно што не сме се познавале, сега се се сплотивме и мене јас бев во многу тешка депресија. Не излегував од дома, не сакав со никого да комуницирам. Просто мислев дека за мене животот завршен. Имам ќерка Бојана што стално мислам на неа дека само за нејзе морам да бидам цврста и јака. Ама во другиот дел шо го изгубив синот на таков начин не знам. Тука ми се најде една мајка која е за поздравување. Поздрав до Јуле. Таа ќе се ќе се пронајде. Ме извлече од од таа депресија. Не дека нејзината болка е помала од мојата болка, него така сплотени и здружени заедно двете да можеме по не можам, не знам како да кажам полесно тај збор, не знам, него некако да се носиме заедно >> да си бидете поддршка една на друга. >> Подршка една на друга. Да. затоа што ние можеме да се разбереме двете мислам и другите мајки во овој случај дека другите не можат да не разберат и не посакувам на никој да се најде во нашата кожа. >> Јавноста исто изминативе две недели за жал коментира односно изминативе неколку дена се извинувам коментира уште две снимки. Верувам дека ги проследивте колку и да не сакате. Првата снимка е то. И двете снимки се поврзани со Венко Крстевски, независниот кандидат. На едната снимка практично со трубачи нешто слави, а втората снимка веќе на трубачите им реди пари. >> Да, ја гледав. Да. Не знам како да го искоментирам тоа. Тука се, значи ние не забрануваме на никој да го продолжи животот. Значи животот продолжува за секого, него да тој бил радосен, среќен дека влегува во вториот круг, дека е добил толку гласови. Ама зар зар мораше да со музика, со >> трубачи >> со трубачи, со лепење на пари, со не можам да сфатам стварно не можам да сфатам. После оваа трагедија се ја видовме себичноста и злобоста и колку злобен народ постоел во оваа наша држава. Бидејќи пред тоа не интересирало кој шо прави, кој каде оди, кој со што се занимава. Тоа не интересирало. А оваа трагедија не научи ни ги отвори очите колку злобен и себичен народ имало. Ве разочара ли тоа во голема мера или нема простор веќе од таа поука што осеќате па да бидете разочарани од било кого? >> Да, јас кога го видов тоа не знам не едноставно се вкоченив. Немав немаш ништо. ништо така само погледнав и не може едноставно не не можеш да да сфатиш. >> На 19ти ноември почнува првото судење за оваа голема трагедија. Реално тука се наметнуваат неколку прашања. Еве ќе почнам од првото. А ќе влезете ли во судница да ги погледнете сите обвинети во лица? >> Да, секако >> може да се очекуваат родителите дека нема да испуштат ниту едно судење, иако судењата се во Скопје. >> Секо секако >> тоа ќе биде ново малтретирање, ново преживување на сите трагеди, на сите. >> Да. Не чека еден долг пат, тежок, ама ќе се потрудиме да бидеме силни и јаки, да не ги разочараме нашите деца. да ја истераме правдата бре некој процент на некоја мала утеха за нас родителите и за нив друго не ни преостанува. >> Верувате во правда? >> Па ќе се надеваме. Ќе се надеваме дека има човечност во судството. во обвинителството >> секако ништо нема да ги врати ниту една од децата. Тоа е факт. Да. >> Не, ништо на овој свет нема да ги врати. Јас сеуште тоа не можам да го да го прифатам дека мојот син го нема и секогаш се надевам некаде постои некоја тронка надеж кога сум дома дека ќе се појави на вратата како секогаш знаеше да рече каде си мајче како си мајче да ме прегрне да ме бакне. Тоа беше толку. Имаше добрина во него, ведрина, дух, убавина. Сега и ми велеше мајка ти си божица за мене. Сакам да помислам дека е некаде отиде. и дека еден ден ќе застане на вратата, ќе се појави и стално колку сум дома погледнувам на кај вратата викам ќе дојде. Не е можно да се случило ова и нему и нас. Првите денови кога се сретнавме буквално вие бевте од толку голем шок што не ни размислувавте на тема правда и и дека нешто >> дека нешто ни се случило, дека тоа е некој некој сон, некој некој филм. Не знам, не знам, не знам како да се изразам, како да >> Просто нема утеха. >> Не, >> Розета, вие го изгубивте вашиот брат. >> Да. Има ли ден без вина, без прашања, без плач? >> Не, >> таков ден не постои. Понекогаш солзите не течат, ама внатре врие. Секој ден има поедно што ако, зошто баш тој ден, зошто баш баш на нас ни се деси. Вината ја чувствуваме иако знаеме дека не е наша. Но така е кога и кога чуваме некого. Секогаш ќе најдеш причина да се обвиниш, затоа што не успеавме да го заштитиме она што ни беше најсвето. Плачот е во секој здив, во секоја мисла, секој момент кога се сеќаваме на него и кога се насмевнувам пред другите, тоа е само маска за да не ги плашам, бидејќи болката е тука секој ден, секоја минута. Ви дали ви не знам како да кажам видостасуваат одговори или совест еве да речеме од другата страна кога погледнувате во другите ко секој ви вели сигурно ве разбирам ама ретко пак кој може да разбере болка >> точно одговори можеби некогаш ќе се најдат за ова што ни се случи макар и делумни одговори но совеста кога ќе ја изгубиш Нема враќање. Недостасува човечноста. Едноставното признавање да згрешивме недостасува барем едно искрено извинување. Недостасува чувство дека некој таму горе во тие канцеларии има барем трошка срам и ќе сноси некаква одговорност. Да сфатам никој до сега не ви се извини. Не >> никој не ви рече па добро може ја згрешивме работата. Не никој >> трошка покана. Што се опфатени сите во обвинението никој не се чувствуваат завиновни. >> Никој не ве исконтактира. Никој не се обиде преку адвокатите. Не мора лично чисто да ве изрази сочувство. Да. >> Не не никој. >> Дел од тие обвините обвинети се и од Кочани. >> Точно. >> Веројатно и се гледате по улици со нив. >> Точно. Се гледаме. Да. >> Кои се вашите најголеми стравови? Дека вистината нема да излезе на виделина или дека целата оваа ситуација, целата оваа трагедија ќе биде заборавена? >> Стравот е двоен. Прво дека вистината ќе се скрие, ќе се свитка пак во некоја фиока и ќе се покрие со молк. И второ дека времето ќе ги избрише нивните лица од сеќавањата на луѓето. Тоа е најстрашно да поминуваш низ улица и да гледаш дека на некои веќе им станало предолго, дека за нив трагедијата е стара вест. Но за нас тоа е секојдневие, вечност. >> По цели денови поминувате реално на гробишта. Нема ден >> таму да не отидете, се среќавате, разговарате. Верувам барате одговори сите заедно. >> Да бараме одговори, даваме поддршка. Така ни минуваат деновите чекајќи ја вистината, правдата. >> Излегувате и на маршеви секоја сабота. Тоа е нешто во изминативе седум месеци коешто е константно. Што точно барате да се чуе >> кога излегуваме на маршевите? Што бараме? Ние бараме да чуеме да се чуе вистината, да се чуе болката што не ја гледаат другите луѓе. Бараме правда, но бараме и почит и спрема нас и спрема децата кои неправедно животот и беше одземен. Да се чуе дека секое дете има име и презиме, дека тоа не се само 63 деца, дека за секое семејство стои, дека за секое дете стои семејство >> кое секој ден умира повторно и повторно. Ние не излегуваме за политика, како што мислат многу луѓе дека излегуваме за политика, ниту за публицитет. Ние излегуваме затоа што тоа е нешто единствено што ни остана. Гласот дури на некои пароли значи што ги имавме на маршовите дека ние сме гласот на тие што повеќе не можат да >> зборуваат. >> Зборуваат. Да не дозволиме тие да останат во сенка во меморијата на градот. Тоа е нашата како цел. Колку често луѓето се приклучуваат, еве колку често од сочувство, а колку затоа што ги притиска совеста да речеме, бидејќи живеат во клучани. >> Да. Некои се приклучуваат и од сочувство, некои од совест. Има луѓе што доаѓаат тивко, без збор, со поглед полн солзи и тоа боли и лечи. Во исто време највредни се оние што останаа сеуште со нас. Иако тие се малкумина, гледаме на маршовите дека излегуваат малку луѓе. >> Зошто е тоа така според вас? >> Злобните коментари. >> Па дали злобните коментари, дали >> притискањето да ве стават >> притискањето. Да, да, да. Дали се плашат, дали се плашат за нивните работни позиции? Можеби се плашат >> или си прават фиктивен пра страв и едноставно секој си мисли дека >> стресо стресови >> така секој >> се прават стресови >> секој сака да си го гледа својот двор едноставно да не се замара со останатите >> па тоа е најлесно >> очигледно дека никој не размислувал дека може на секого ова да му се случи можеше јас да бидам таму можеше да биде мој близок >> сите знаеме што е поминало ама никој не знаеме што иде >> и ние никогаш Не сме помислиле дека некогаш ќе се најдеме во оваа ситуација што сме сега. >> Да. >> И сега тоа сакаме да го доловиме и на другите дека секој може да биде на нашето место. Што би им препорачале еве на тие што мислат дека во наводници става, но доволно се зборува за ова, бидејќи често еве првите моменти после трагедијата кога ние како редакција објавувавме и ги следевме сите излагања, сите фејсбук статуси, се што се случуваше во Кочани, најчесто добивавме абе ајде го правите ова за кликови. вас не ве интересира кога го правевме претресот од овдека во два наврати, ама ајде на него му е главно само да биде гледан и вечерва веројатно ќе бидат истите коментари без да ја сфатат пораката којашто ја ја испраќаме. Има ли секој осет за ова што вас ви се случува постојано? Има ли разбирање? Може ли да им објасните едноставно на луѓето >> кога ќе биде доволно? >> Кога е тоа? Што е тоа доволно? Како како може некој да помисли дека доволно е да се зборува? >> Па јас мислам дека не е доволно. Дека о ова е на некој начин не на некој начин него вистина. Ова е убиство. Ова не е обична трагедија затоа што нашите деца отишле на концерт да се забавуваат, а не не се знаеле што ги очекува ниту нив ниту нас. Или некој ќе рече вие родителите се знаеле каква е таа шупа? Зошто сте ги пуштале децата таму? Кај сме ние знаеле каква е таму? Од кај сме знаеле тоа требало тоа требало да знаат институциите што треба да си ги работат своите работи затоа што се платени тие инспектори а за дозволи за лиценци за градежни за противпожарни апарати. Еден обичен аларм противпожарен немало. Хидранти, противпожарни апарати. Од каде можеме ние тоа да го знаеме нашите деца? Затоа што сите се велеле дека таа дискотека била една од најдобрите дискотеки во овој дел на Македонија. >> Да. Внатре изгледаше навистина средено. сите фотографии што ќе се погледнат, па кој иде позади да види како и пример еве јас ги прашувам јавно некој ако сака да ми одговори на пример кога оди во маркет да пазарува дали застанува на улица и го повикува сопственикот и вработените да излезат и ги прашува ве молам да ми кажете од што е изграден маркетот, дали имате противпожарни апарати, колку влезни излезни врати имате. Дали имате противпожарни апарати, колку имате, дали имате аларми, па тогаш да влезат во маркетот, затоа ш може секаде се да се случи. Ништо, ништо не можеш да предвидиш. Еве нека ми одговори само еден на тоа. >> Светлана, колку ве погодуваат ваквите коментари, бидејќи вие не живеете во стаклено ѕвоно за да не се вклучите на интернет да проверите што има. Јас обично не сакам да ги читам тие коментари. Ама некој пат ги земам да ги читам само да ја да ја видам човечноста, себичноста и колку народот е злобен. Тоа затоа ги читам коментарите. >> Јас можам само да потенцирам дека еве таму немало само малолетници туку и полнолетни лица коишто >> Да. Мојот син за три дена требаше да наполни 25 години и својот роденден го пречека во Бутел во Скопје. >> Исто и брат ми беше полнолетен. Брат ми имаше 31 година >> и тој не одеше често на диско. Мајка немам шо ќе правам. Другарите отидоа вика ќе знаеше да си дојде пред 12 часот да речеше другарите отидоа на диско јас знаеш дека ти не одам на диско ама ето таа ноќ сакал да отиде на концерт да се забавува како и сите млади луѓе секој си да секој си платил билет со тај билет тој си ја обезбедил безбедноста во тој објект. Од кај ќе знае дека >> не не може да се префрли вината на децата. Тоа е тотално >> нонсенс. Тотален нонсенс. Мислам тоа исто како вината или на децата или на нас дека не сме ги добро воспитале. Значи вие на болката ви додаваат масло и таа болка. Колку ти се чести ваквите коментари? Еве низ Кочани, низ улиците на еве помина знаете како некако дојде лето, сите некако се опуштија како се подзаборави работата. Колку често па знаат да ве искоментираат еве тука дека е доволно веќе што марширате, доволно што зборувате? Има ли такви ситуации? >> Доволно може да биде кога правдата ќе стане вистинска. Кога ќе ја добиеме правдата за нас тогаш ќе биде доволно тоа. јас го сметам, а не кога некои другите ќе се заситат од нас, затоа што ние излегуваме секоја сабота, затоа што правевме блокада на кружниот тек, поради тоа што сеуште немавме дата за обвинението и точно да на некои можеби веќе сме и досадни како да кажеме досадни, >> ама не мора да не да не гледаат, да не следат, >> не мораат да не поддржуваат, не мора да не гледаат нели >> да јас знам дека има >> можат да да не одминат да го одминат и тоа на социјалните мрежи. не мора да да го гледат >> не мораат ни да коментираат со негативни коментари и да не вознемируваат. >> Да. >> Затоа што тоа на нас сепак ни праве дополнителни стрес и болка. >> Јас знам дека имало коментари во нискочани. Колку и да е тоа точна или непоточна информација, јас ќе сподам во мое име дека одредени бизниси, не сите, можеби многу мал дел, па реагирале зошто вие секоја сабота излегувате на протести, а бидејќи тие не добивале а доволно муштерии од соседните градови, односно не сакале тие да доаѓаат во во сабота. Тоа им бил многу важен ден и за мене тоа е тотален нонсенс, она што и веќе вие го кажавте. Да. >> Да. >> Така што веројатно негде тука се изгубила >> тие коментари јас сум ги слушнала. Да. Дека баш тај саат кога ние излегуваме >> тоа се половина час. >> Ме тоа е само >> тоа е еден час. >> Да. Тоа е само еден покрај тој бути, покрај таа продавница тоа е една минута, две минути да >> не можам. Но е болка верувам во секој случај кога не може твоите дома да те да те разберат пошто ова е ваш дом. Вие живеете тука ова е Кочани. Ако имате барем еден момент или една можност на судија или на обвинител, на некој што е во правосудниот систем да му кажете една реченица, која би била таа? Дали ја слушаат и ја гледаат? Дали можат да ја гледаат и да ја воочат нашата болка, нашата тага? и дека ќе очекуваме да да се додели правдата, да имаме барем некој мал мир и ние и нашите деца. Само правда. Мислите дека оваа трагедија ќе промени нешто во Македонија? Ова повеќе го прашувам од аспект што првите два месеци па тоа беа контроли на сите страни инспекции, па купување на ПП апарати. Во Кочани беа ветувања за уривање итно на дивоградби од еве актуелниот ВД градоначалник. Не видов ниту дека сурна и ниту една дивоградва поминаа седум месеци. Очигледно дека не е тоа така. Само кажи го и не е така за реализирање. Како е од ваш аспект, од вашето гледиште, ќе промени ли нешто трагедијава? >> Не знам. Ние да се надеваме дека нешто ќе промени, ама не знам. Значи тоа е можеби и ќе промени, но јас мислам дека тоа нема да може да биде за толку брзо време како што сакаме ние да биде. Ние сакаме преку ноќ да се промене се, ама мислам дека тоа тешко ќе оде. Останува да ви за тоа треба да размислуваат институциите, државата, системот во државата, законите да се почитуваат и секој дека е што е надлежен за тоа и што зима плата таа плата да му биде >> заслужена. >> Заслужена што ја зема. Во коментари од ова што гледам само ви посакуваат многу сила и многу прегратки и молитвите се нивни. >> Благодариме >> со вас. >> Ви благодариме. >> Што би сакале Македонија да знае а не знае за таа дискотека на смртта или правното име Пулс? >> Дека ова не е обична несреќа. дека ова е можело да се спречи да не дојде до оваа ова е убиство за за мене, а мислам дека тоа го делат и останатите родители дека е ова убиство не дека е можело да се спречи. Затоа мора да има правда за сите нас родителите и за нашите ангели што ги снема за една минута, две три. Така отидоа насмеани, разиграни, ни одлетаа од рацете. Верувам дека секој ден е нова болка и секој ден е се потежок и потежок. >> Да. Обично кога се спремаме дома да одиме во вечното чувалиште да ги посетиме по алејата на ангелите. Сама да се запрашувам каде ќе одам. Дури некогаш не можам ни да тргнам кога ќе помислам каде јас ќе одам. Сеуште не можеме тоа да го да поверуваме во ова што ни се случи. Не можеме да се помириме со ова. И јас мислам дека е овоа некој сон. >> Да. разтали порака до институциите и правосудните и од извршната власт и од законодавната власт, бидејќи а и од локалната власт овие што треба да дојдат. порака имам конечно да направат нешто да се промене овај корумпиран систем шо 35 години веќе го имаме у нашата држава и да почнат да >> функционираат функционира >> да функционираат и во во врска со нашиот случај да ја истераат правдата, сите виновници да одговараат. >> Да. Вие кажавте Кочани не бара сочувство туку правда е. Не барате внимание туку барате правда. >> Не бараме ни внимание ни публицитет. Не ни е да одеме да се снимаме по емисии да >> туку да ги потсетите дека сте тука и дека следите и дека ќе искачате јавно секогаш кога тоа ќе има >> потреба да да се случи. Многу ми е жал што се гледаме и разговараме на за мене најтешката тема воопшто во во било која емисија којашто ќе отвориме, бидејќи 62 3 5 како сакате кажете ги не се бројка се животи нечии деца нечии родители дел од нив >> деца кои отишле да се забавуваат и да завршат на таков начин. Едно од прашањата коешто го поставуваат во коментари е дали знаете некои работи кои на јавноста не и се познати досега? Дали би можеле да споделите или ќе го оставите тоа за нареден пат? >> Во кој смисол? Мислам >> околу целата ситуација веројатно што се случила во Полс, околу тоа како настанал пожар за кој нели се зборуваше изминативе месеци, дали има некои информации од обвиненијата ит натаму што можат сега да се споделат или ќе ги оставите. Добро, >> тоа што го знаат тие го знаеме и ние >> и вие се информирате практично од јавноста и од медиумите јавноста >> во најголем дел. Едно од прашањата претходно коешто не сакам да го избегнам за да не биде тоа дека е намерно направено околу Црвен крст се собирале средства дали легнале на сметката на родителите односно на семејствата дали сте добиле од Црвен крст помош во изминативе месеци >> да од Црвен крст добивме помош >> тоа беше за >> Да >> спомениците >> за спомениците и за >> покривот на спомениците за тоа се околу >> шо сакаме да >> да направиме за нашите деца. >> Тоа е местото каде што вие го поминувате секој ден. Тоа е факт. >> Имате поддршка од Бугарија, велат да биде. >> Уредуваме. Што уредуваме? Каде уредуваме? Зар таму требаше да тоа да го правиме? >> Имате поддршка од јавноста во голема мера. Јас само ќе ви посакам повеќе мир, бидејќи тоа е единственото што може да се посака веројатно во моментов и се разбира правдата. >> А дали имам уште време? >> Повелете. >> Би сакала ако е можно сакам нешто да прочитам. Овој нотис ми го дадоа вработените по компанијата Аси од Скопје, подружница Скопје, каде што беше вработен мојот син како програмер. Му беше една од најголемите желби. Тој заврши информатика, компјутерски инженер, >> а секогаш компанијата така. >> Сами да самиот си снајде, си најде работа. Тоа му беше една од многу најголемите желби и за тие луѓе што не напаѓаат дека не сме ги добро воспитале децата. Мојот син таму работеше една година и шест месеци. Толку успеа бидејќи тој дипломира се беше на време. Уште не дипломираше. Се запосли и толку му беше време останато толку да работи. Сакам само да прочитам неколку за да слушнат како сум го воспитала јас мојот син рак Андреј. Му благодарам на Бога што ми овозможи да те запознаам и барем малку да бидам дел од твојот живот. Ти носеше прекрасна душа и беше создаден да ноше светлина секаде каде што ќе се појавиш од јуле. Само две-три >> слободно. >> Драг Андреј, беше привилегија да те познаваме и да бидеш дел од нашата компанија. Твојата насмевка, добрина и посветеност ќе остане вечно во нашите сеќавања. Наташа, Андреј, ми беше чест и задоволство што те познавав. Прекрасен дечко, добар човек, пример за здрава младина. Ана, му благодарам на Бог што ви овозможи да те запознаа. Душата ми е празна без нашите долги разговори на работа. Ќе останеш секогаш запомнет со твоето огромно срце, добрина, позитивен, насмеан и ведер. Ти беше секогаш поддршка мојот грб од самиот почеток во фирмата. маги Андреј олитворение на убавина добрина и сите најдобри човечки особини ангел пожртвуваноста твоја на работа да се помогне да се учи да се напредува очигледно не застанува тука се жртвуваше да помогнеш и го изгуби најскапото а ние тебе Чест ми е што работевме заедно, се дружевме, се смеевме. Ќе ми фалиш како колега, пријател, а пред се човек за пример. Ване, >> ви благодарам многу што одвоивте време за овој дел. Можеби не беше предвиден за во >> Ви благодарам што се решивте. Да. Да. го споделите ова со нас. Да доловам на тие што мислат дека добро не сме ги воспитале нашите деца. Па да ги доловам зборовите на колегите за само година и шест месеца. Какво дете, каков колега >> каков човек е бил нашиот син Андреј. нека почиваат во мир и само се надевам дека ќе излезе правдата на виделина и тоа е мислам дека она што барем малку >> да се надеваме и затоа живееме >> тука сме за да ви помогнеме за све што можеме медиумски и како медиум и како редакција ви благодарам и вечерва што смогнавте сили да бидете заедно. Благодариме и на вас што не показкавте. >> Благодарам и на вас. >> А не завршуваме тука. Одиме уште еднаш со една кратка пауза. Останете со нас. ќе ни значи вашата поддршка и ви благодарам на прекрасните коментари за семејствата, поуките коишто или [музика] เฮ [музика] Oh. [музика] [музика] เฮ [музика] เฮ [музика] [музика] เฮ [музика] เฮ [музика] [музика] เฮ [музика] [музика] お [музика] เฮ [музика] [музика] เ เฮ [музика] เฮ [музика] [музика] เฮ [музика] [музика] เฮ [музика] Да, [музика] се враќаме назад. Извинете за моите гримаси. Веќе после два и пол часа и нормални се да се вакви и ааа ќе ми простете на истите. Да, последниов коментар можеби е најточниот коментар којшто еден од најточните, ај да не бидам буквално сфатен, дека емпатија кај нас одамна нема и дека барем на маршевите гледаме колку луѓе има. Да, животот продолжува, но на местата загинатите можеше да биде на местата на загинатите можеше да биде било кој место од нас. Наместо да се сплоти кочан тоа се раздели. Јас искрено само се надевам дека барем после овој подкаст ќе имаме грам, совест. Не секој може да оди на маршеви, не секој може да оди на протести и тоа сосема го разбирам. Немојте да ме сфатите погрешно, ама сосема го разбирам. Секој различно функционира, секој различно може да ги преживее работите и затоа ако не преку маршеви можете преку сапорт кочени некој, може преку разговор. Но овие луѓе навистина им треба разговор. Ја не знам како да ви објаснам. Луѓево сакаат да бидат слушнати. Значи излегувањето на маршеви не е за да они блокираат нешто, туку за да бидат слушнати, за да ви испратат порака, а медиумите се тука тоа да ви го пренесат. И мислам дека не направивме лоша работа што се одлучивме адхок да го направиме овој претрес вечерва и не завршуваме тука. Клаудија Николова е координатор во супорт Кочани и дефектолог. Морам да кажам. Добровечер и ти благодарам што не угостивте вака. >> Убаво. А јоцката за мене за пошироката јавност можеби Ѓорданчо Евтимов го знаете веќе ќе кажам за сите кои те гледаат. >> Па претпоставувам повеќето би ме знаеле од самиот факултет пошо бев таму демонстратор непосредно пред несреќата. Сеа веќе пак се враќам пошо сум малце подобар. Така да претпоставувам кај студентите сум колку толку познат. да не бидам лошо сфатен, преживеан од големата трагедија, да им објасниме само зошто сега се враќаш и секако Марко Димитриев којшто го знае јавноста веќе исто како претпознатливо лице за сапорт Кочани реално. А прво фала ти ш дојде и шо го држаш уште Кочани у етер сите овие месеци. А за претпознат него па не знам имаше доста интервјуа и медиумски >> не само интервјуа. Хуманоста е нешто што е реално мислам дека реткост во последно време. Така што кажете што сакате. Сакате да се слушаме? >> А повеќе. Нема проблем. >> Подобро е. Добро. А ајде да почнеме со ред. Аа како сте? >> Ти благодарам да на прашањето. Па >> па ја мислам дека колку и да викаме дека сме добри и колку и да пробуваме тоа да го скриеме преку ден, барем кај мене, јас се обидувам шо е можно по да изгледам супер, као преку ден си ги завршувам работните обврски, се дружам, се смеам и сето тоа. Меѓутоа ноќите се доста тешки затоа ш кога веќе легнам, кога сум сам у соба, а многу често знае да се врате сликата шо беше у дискотеката и многу прашања почнуваат да ми доаѓаат у глава. На пример шо знам шо ќе се случеше ако ја бев а загинат таму. Пошо искрено јас самио не верував дека ќе излезам жив од таму поради тоа шо неколку пати ја имам кажувано приказната, бев потрупан со луѓе, многу беше тешко да станам, немав надеж дека можам сам да се спасам и единствена надеж ми беше дека ќе може некој друг да ме извлече. Така да мислам дека делуваме супер али барем за мене навечер знае да биде доста тешко. >> Значи деновите поминуваат, ноќете се натаму тешко. Да и искрено цело време само сакам да дојде утре пошо кога ќе станам сабајле веќе светлина, луѓе насмеани, гледам да се опкружам со луѓе коишо се позитивни, а и дел од работата ме прави доста доста среќен пошо стварно многу посветувам време на работата и тоа уствари >> тешко ти е да зборуваш за сето ова искрено. Па не, не заради тоа шо мислам дека го собирам у себе дека чувствувам се како само јас да го имам тоа преживеано и како дека другите нема да ме разберат. Меѓутоа кога го кажам на некој начин ми малце олесне пошо сфатам дека и други луѓе поминуваат со слични проблеми нели шо бевме сите во дискотеката као сфаќам дека мора да продолжи животот напред. Иако беше стварно сурово, така да мене искрено ми помага да зборувам поради тоа што си ги искажам, си ја искажам >> тешкотијата да сите чу сите чувства коиш ги имам коиш ми се собрале од таа од таа вечер. >> Како се повредите >> сега? У овој момент се добри. Имав прилично доста добар третман од докторите у старата градска болница у Скопје у Свети Наум Охридски. Стварно секоја пофалба до нив. Брзо реагираа, брзо не примаа. Имавме 247 нега. Исто така добивме и доста донации за креми коиш после самиот третман у болницата ни доста помагаат во закрепнувањето на лузните и хидратација на кожата. Така да сеа мислам дека веќе сум целосно функционален иако третманот за лузники трае прилично долго. Меѓутоа можам да кажам дека јас сум еден од полесно поминатите. Што значи тоа? Мисли ако ако >> ти се лекуваш после седум >> месеци си полесно повреден. Како е со некои што се потешко поре? Работата е во тоа шо и јас имам преседување на кожа, јас имам трет на изгореници, меѓутоа површината не е толку многу. На левата рака ми се само прстите, на десната рака е малце погоре тука до подлактицата. А меѓутоа закрепнувањето за мене беше па прилично брзо. После 23 дена излеговав од болница, дома се третирав една недела плус и после веќе се вратив на работа пош тоа ми беше на некој начин место кај шо можев да заборавам да бегство од целата ситуација. Пош ако само седев дома ќе размислував на тоа и лично за мене ќе немаше никаков бенефит вака со самата работа којашо стварно гледам да ја форсирам максимум као буквално излавам >> е тоа што го работеше доста добро да бидеме реални >> да па излегуваме сабајле вечер се враќаме у 12 буквално глеаме да бидеме цело време >> година кога се слушнавме баш ти реков не ни работиш ти од дома ако ми рече јас работам од секаде >> да од секаде пошо гледам да мењаме и локации дека ако сум це време на една локација некако ми ствара Како не знам лошо чувствова како менувам као сеќам се дека ми дава некој мир. Малце е чудно можеби за некој ш ќе ме слуша ама мене лично ми менува да менам често локација кога работам заради тоа шо ми дава некаков мир. Не знам како да го пишам тоа. >> Марко те нервира или ти помага? Кажи ми. >> Па дефинитивно ми помагаат заради тоа шо јас само шо напуштив болницата. Прво шо направив отидев дома да ги видам моите. Иако секој ден се гледавме пошо ми правеа посети. И веднаш после тоа отидев у супорт Кочани пошо таму претходно работев пред да се случе трагедијата за да ги видам луѓето со коишто сум работу со коишто сум работил. Имаше и доста нови луѓе. >> Да. Да и појасниме на јавноста. Тоа се просториите на практично на фирмата на Иван ако не се лажам. Поправиме ако грешам. Прајм клас сеа се вика поново. Така што >> ти си дел од тој тим исто и Марко и таму беше исто сместена сапорт Кочани бидејќи други просторни услови во тој момент немаше. Да. Сега откако се отвори младинскиот центар со помош на еден веќе ги префрливме дел од работите коишто ги правевме за супорт Кочани тука. Меѓутоа доста од луѓето поради тоа што беше на почетокот таму препознатливи сме таму доаѓаат таму па ги пренасочуваме тука ако е пример за креми или за некоја помош којаш мора тука да ги заврши. >> Не знам дека во огромен дел сигурно не следат theст гнездо најлесно. Јас како што би објаснил најпросто одма кога ќе го видите мостот таму доле скроз на плоштадчето ете тука е уличката >> или за тие што се откочени кај поштата така и многу пока >> појасно Марко ти ги преживуваш сите овие работи што другите ги преживеа во пулс ти ги живееш седум месеци заедно со цел тим на сапорт Кочани тешко е до ден денеска >> па да тешко е пошто имаме многу предизвици уште од самиот почеток ама па и на некој начин порт Кочани лично на мене многу ми помогнаа у тие моменти, пошто на почетокот кога владееше целиот хаос бевме сите изгубени, не знаевме на дека тераме реално и општо со сите информации на социјални мрежи кога се креираше целата платформа со порт кочани, пошто ја од самиот почеток бев од првиот ден и тука кога се собираа тие луѓе, кога се фокусиравме ние на правење прво на страната и на помагање на луѓето а таква добра енергија имаше у сапорт кочани у старите канцеларии ш владееше шо помагаше ни да не мислиме на негативните работи да мислиме позитив како да се фокусираме да допринесеме кон вистински промени што може да да помогнат на некои луѓе. Така да тај дел на мене многу ми помогна и со порт Кочани и ден денеска сега тука у повеќе време поминувам у гнездото денес ама и ден денеска многу ми помага пошто се тука можеш да се фокусираш на работа да споделиш искуства со луѓе нели што се биле со тебе веќе седум месеци и повеќе така да >> та тука тагувате заедно се радувате заедно >> тука случи на почетокот упорт беше многу интересно шо кој како доаѓа прво повредените сеќавам се еден со со болничкото коме прво застана у сапорт и посо идеа у болницата и родители доаѓаа многу почесто тога и на повредени деца и имаше такво на пример кој како влезе у сапорт кочи канцелариите сите излават посреќни и ни пишуваа после на пример а многу ни мило шо има таква енергија единствено место сеа шо ни делува позитивно по >> чи психолошка поддршка практично за >> па да и ние самите на себеси бевме и на другите на некој начин >> еве Јорданчо кажа и од по него веќе >> да >> Клаудија каков е денеска контактот помеѓу вас и лицата коишто се повредени лицата коишто можеби и не биле повредени, туку биле дел од од целата таа трагедија којашто го задеси Кочани. >> Да. А Марко веќе почна да кажува дел од тоа, но еве јас би рекла дека контактот сега е повеќе интерен, повеќе а на лична волонтерска основа отколку системски. А на почетокот имавме поголем во поголем обем контакт со институциите, сега да кажам во помал, меѓутоа нели беше во координација со институциите, меѓутоа сега како што кажав се базира повеќе на лична основа. Уште од самиот почеток гледаме а гледавме тој контакт да биде неформален. првично доаѓаа кај нас како што како што спомнаа и тие за нели во однос на донации, потпишување документи, изјави, согласности за креми. >> Извини само секунда. А коментаров Даре како наш модератор, како овој што сега го гледам под никнејмов којшто е не ни за коментирање, а слободно можат да идат буквално hј from this channel. А уште еден коментар ако прочитам дека некој манипулатор а си седите дома на топло седум месеци. Гајле ви е за се што се случува надвор од вашето гнездо. Значи сериозно многу ќе ме налути до тој степен што буквално би кажал и многу поостри зборови. Значи си седите дома, гајле ве за све што се случува околу вас. Буквално, буквално не ве допира нешто и вие што седите дома најдовте да кажете кој е манипулатор, кој не. Ја би си плукнал во фаца да сум таков како вас. Би застанал на огледало буквално да имам одразмота. Повели. >> Да. А како што кажав првично контактот беше во однос на донации, креми и така натаму. А меѓутоа и како што Марко кажа контактот беше неформален, односно таму ние ги слушавме на начин на кој ние знаевме во тој момент, а разговаравме со нив на онака човечки, неформално, >> а бидејќи во тој момент тоа им требаше на всушност на да на повредените на >> нели дел од повредените Најголем дел од повредените се млади луѓе како нас и некако се чувствуваа дека сме тука некаде со нив и ние бевме млади луѓе а и не го правевме тоа онака како што треба или како што некој кажал да биде тоа според книга, туку го правевме од емпатија, од човечност онака како што ние знаевме во тој момент и дури имаше коментари како а доста ни од стручни лица еве и јас сум стручно лице и не коментирам за тоа туку доста ни е од стручни лица кои само ни даваат совети. А овде поентата ми е на тоа дека на на луѓето кои биле да ко кои се засегнати не им треба совети, не им треба некој да им сугерира што да прават во тој момент, туку им треба некој да ги сослуша и да им даде валидација на она што го чувствуваат. Што и да е тоа, прееска Иван кажа дека ние во ниту еден момент не можеме да си дозволиме да ги осудиме луѓето на начинот на кој реагираат. Во ред е да имаат и револт и тага и неприфаќање некои да сакаат да зборуваат со нас, некои да не сакаат и ние во ниту еден момент не можеме да да ги осудиме заради тоа што а ова е процес кој не завршува. имавме во однос на а на стручните лица што кажав и психолози а има тимови а но нешто кое јас го забележав и кое сакам да го споменам е дека а некои од нив го именуваа ова како проект како проектот откако ние сме тука за вас се додека проектот трае секако дека не можам да генерализирам и не зборувам за сите >> значи психолози вас ве гледале само како проект >> бидејќи бидејќи да и јас сум стручно лице јас сум и на гештал психотерапија и работам со тоа но беше едно мое искуство на работилница на која јас бев присутна а имаше и дел од родителите на на загинатите на повредени нели засегнати и а беше како ние сме тука за вас се додека проектот трае и тоа беше нешто кое можеби еве субјективно чувство и доживување кое а лично мене ме изреволтира заради тоа што во ниеден случај не можеме да кажеме дека ова е проект. Ова е живот, реалност, болка со која тие луѓе треба да живеат. Не може да биде, не може да биде проект кој завршува. Секако дека кажав има тимови и а во однос на тоа стварно се прави се што може да се направи. Но еве тоа е едно нешто кое го забележав и нека биде еден напел дека не мора да правиме се како што ќе ни се каже, туку треба да имаме емпатија и човечност во нас и интерно да видиме кои им се потребите на луѓето. >> Да. И еве пример ќе споделам ситуација кога Мартин Кировски кој патем денеска нас ни е реализатор на овој подкаст а се врзуваше на плоштад во Скопје со цел да им каже еј луѓе знаете постоиме тука сме. тоа најде на осуди од поединци еве го овој бара внимание па го врзува со некаков политички контекст еве го овој од оваа партија партија всушност све се гледа освен суштината >> да ние имавме и коментари како тоа дека а сакаме да правиме дека си правиме реклама маркетинг и да на некој начин тоа беше маркетинг а меѓутоа маркетинг за да а реално за јавно во неколку наврати имаше како да ситуацијата стивнува, повредените се подобро се стабилизира ситуацијата, >> а кај нас од друга страна доаѓаат по креми и со изгореници како што ка да како што кажа и оцката на огромни површини со респираторни проблеми, бидејќи ние тогаш бевме во контакт со ни носеа медицински извештаи нели или во врска со донациите, документација која да со која имавме информации, >> но и да ги немаме информациите ние гледавме и сега од една страна тие доаѓаат, а тоа се луѓе што ние ги познаваме, секојдневно сме со со дел од нив и од една страна ние ја гледаме реалната слика и што се случува, од друга страна некој вели дека ситуацијата се стабилизира и во тој момент а маркетинг на нас ни беше потребен за луѓето од страна да сфатат каква е реално состојба и донациите да не престанат, бидејќи видовме од колкава полза беа донациите и не станува овде збор само од финансиска гледна точка, туку и поддршката која ја кажав и да да не биде тоа формално што треба да биде, ајде имаме проект да го завршиме ова, туку која им е потребата на луѓето, бидејќи нема секој ние ќе еве откако почнавме со работа во младинскиот центар, имаме овде и психолошки работилници, креативни работилници нели на различни теми. теми, но не можеме ние да очекуваме дека на секоја работилница ќе биде присутен секој од засегнатите и поентата е да најдеме некој начин сите ние, не само ние како стручни лица, да, да најдеме начин како да допреме до оние на кои им треба помош, како да им пристапиме. >> Така е. А за тоа ќе разговараме во детали, но апропо сите овие коментари еве нив ништо не им треба веќе и така натаму. Еве Јоска, мене ме интересира како течеше процесот на зараснување на раните коишто ги имаш дотолку повеќе што јас не знам колку е тоа возможно и колку ти лично сакаш. Дали на нашиот публикум вечерва би им покажал како изгледаат тие рани? >> Па да можам да ги соблечам ракавиците. Сеа оваа малце ќе ми биде потешко ама можам левата да ја соблечам. Еве ќе го замолам Александар Рафајлов снимателот да стане и да зумне кадарот да го да покажеме одблиску како тоа изгледа дека тоа не е >> на таа камера. >> Да, на таа >> оваа ми е рака којаш е релативно помалце изгорена. Само прстите се и е пресадувана кожа на петте прсти. Кај се гледа? >> Само секунда. Значи ова е процес за зараснување од седум месеци. Да, ова седум месеци прилично е добро сеа пошо беше многу релативно мала површина којаш е изгорена на оваа рака. Оваа рака е малце погоре ама нема да може да ја облечам ракавицата пош оде до до горе >> до горе и нема да бидам посебно. >> Е сега ова се се мачка со креми, се одржува. Процесот е процесот мислам во болницата додека бевме таму имавме константно преврски некаде на два до три дена и таму не ги мачкавме односно ги мачкавме рацете откако веќе закрепнаа и немавме до немавме повеќе преврски. Е сеа моментот кога излезовме од болница имаме повеќе третмани односно креми коиш ги користиме и дополнително одевме и на PRP којшо PRP е уствари процес каде што ни зимат крв од вената ја преработуваат и ја боцкат назад во раката односно на изгореното место се со цел побрзо да закрепне. >> Така >> у однос на кремите прилично се скапи ефикасните креми. Значи има креми од по 100 евра коиш се користат за многу мала површина. ја конкретно пошо а имав само една таква крема и у Македонија не може да се набав та таква крема. Ја мачкав само на лицето горе поради тоа ш таму ми беше битно да немам лузни. Сеа на рацете тоа е мислам релативно и поголема површина е на рацете и тешко дека ќе немам лузни. Додека на лицето пошо беше втор степен е многу полесно да закрепне и со правилен третман нема да останат лузни. Затоа приоритет им беше лицето. Додека за рацете користев креми и за лузни коиш не се толку ефикасни и креми за хидратација пошо после излегувањето од болницата самите раце се здрвени баш као вака се здравени не можеш да ги движиш и одеш на физикална за да ги раздвижиш конкретно овој палецов уште не ми е целосно функционален како овој меѓутоа доволно е функционален за да можам да функционирам додека кај другите деца коиш имаат стварно многу поголеми а изгореници поголема површина третманот може да трае многу долго. Не знам конкретно за моите изгореници ако ми кажаа дека ќе биде можеби две години до три години кај нив може да трае и пет-шест. >> Значи ти имаше 30% изгореници. >> Па не толку многу. 30% е прилично многу. Кај мене мислам дека беше околу 10 до 12 и тоа збориме за >> има и до колку проценти из >> па има над не знам кој процент којшо беше прилично близу до мојот. Не знам дали над 18. Сега нека не ме држат за збор. Некој што е постучен нека каже. >> Е посериоз посериозна изгореница поради тоа шо целиот >> имун систем на телото се боре со изгореницата и на некој начин си повеќе изложен на други инфекции коишто може да се случат. >> Се случат. Така >> е сеа кај деца коиш имаат изгорени цела рака там тогај докторката ни објаснуваше процентуално шо би знало тоа. Меѓутоа мислам дека има деца со изгореници 30 до 40%. Тоа беше сериозна бројка. Да. Сериозна бројка. >> Така да трет. >> Најтешки колку што знам биле изгорениците на самиот дишен пат. >> Да. Внатрешните изгореници. Мислам може да видат и повредени. >> Не кај мене немаше поради тоа што ја бев на земја >> таму ем јас се трудев да не дишам многу пошо викав нели да пробам да искористам максимум ш можам за да се спасам и не дишев многу као само доволно колку да влезе кислород. Не зимав длабоко здив. Додека тие ш се биле ш се стојале шо не се биле на земја тие се биле многу повеќе изложени на токсичните материи што се биле од самата од самиот пожар и внатрешната изгореница е многу посериозна од надворешната пошо внатрешно е многу потешко да закрепне додека надворешното е многу полесно да се третира. Така да, дури и кога ќе видат некој повреден којшо не изгледа дека е изгорен или дека не му е ништо, тоа не значи дека не е бил сериозно повреден. Пошо имаше деца коишо немаат никаква изгореница, а беа у кома по 15 до 20 дена поради тоа што самите дишни патишта се изгорени, не можат да дишат самите. >> Така. Марко, секојдневно ги слушате овие приказни. Буквално мислам дека после седум месеци има работи коишто ве изненадуваат, но негативно ве изненадуваат наспроти овие еве пример прееска го споменавме случајот девојчето коешто после седум месеци излезе од од болница. Ме интересира колку лица отприлика се во болница? За колку се собира средства сеуште? Видов дека 19тина се на веб сајтот на сапорт Кочани. >> Да. Тие моментално на страната се оставени лицата што имаат најголема потреба од донации. и од медицински третмани. Значи ние ко откако ја направивме распределбата последна што беше од сите донирани средства од заедничката сметка одлучивме да ги оставиме само тие на страната пошто на тие деца стварно имаат многу големи изгореници, големи површини, тешки повреди, ампутации и на нив е најпотребна помош сега моментално. А и сакам и да се надоврзам на муабет од Прескади ш збореше и за институциите ш збореше и за маркетингот на пример сеа моментално децата шо има некои деца што се лекуваат у странство одат на прегледи. Сеа тие прегледи на нив и се а платени од болниците сами на пример у Србија или у Атина шо одат ама патот таму не е платен смештај не е платен храна за нив за фамилија. Така да >> а не зборуваме за некои високо ситуирани семејства. >> Така. Така. Така да они имаат уште потреба ако некој спомне дали има потреба уште од донации, дали за ш постои сапорт кочани уште значи има многу едно убаво прашање велат кажа дека има ампутации >> дали има потреба сеуште од протези >> последно како што знаеме ние а пошто доаѓаа од македонско-полска бизнис заедница тука кај нас на посета у гнездо за сапорт Кочани и баш збореа за тие сеа они имаат они го уклучиле системот таа жената што доаѓа тука баш >> Мхм Госпоѓа Емилија мислам дека се викаше баш ни кажуваше како они го уклучиле системот у Полска, пошто немало прво првично у Полска активација на тоа да се примат пациенти од Кочани. >> Мхм. >> Еден пат двајца мислам дека беа на лекување таму и сеа они имале многу специјализирана опрема за сето баш за лица со тешки изгореници, со ампутации и сеа а секој секое дете со ампутации имало некои различни барања. Јас сега не сум толку стручен медицински за да можам да ви објаснам шо толку. Ама муабето беше дека они се понудија да помогнат на било каков начин за сите повредени што имаат потреба од било какви естетско корективни процедури или деца што се со ампутации. Така да ние моментално сме во комуникација со луѓе што доаѓаа од цента од дерматологија Скопје и што правија прегледи тука на децата и а од нив уствари на нас ни треба документација, слики, било шо и да треба за да се прат тоа у Полска и после да видат они како може да ги помогнат тие деца. Така да ние уште се трудиме на било каков начин да и помогнеме и да и овозможиме ш побрз и поефикасен третман. Сеа не знам за знам дека и тука се имале некои состаноци у Скопје, не знам од која држава и како се доаѓале баш за лицата со ампутации и не знам дали се разговарале за портетика и дали тоа ќе биде а платено од државата, дали фонд за здравство, дали министерство ќе покрие. >> Доволно да го споменеме. Еве убаво прашање се отвори за да се сетат институциите доколку не е покриена. Ако е покриено тогаш сме во ред затоа што и така треба да биде. Тоа е реалното. >> А види имаше у Скопје имаше еден состанок у Министерството за здравство дека што се разговара за формирање на координативно тело за помош на повредените у Кочани и за општите потреби на Кочани. >> Кога ова >> тоа беше? У мај месец отприлика. >> Така >> да добивме повик од Министерството за здравство од кабинет на министерот и бевме на состанок. А ја како претставник од Супорт Кочани, докторката сегаш директорката од болницата, а претставници од Црвен крст и од Министерството и уште од некои други а од проjectк Хоп мислам дека беа. И сеа таму место прво да се разговара за потребите на децата, состанокот почна со тоа а како Министерството за здравство да се уклучи во младинскиот центар сега ние што сме тука. На мене малце ми беше тоа чудно пошто претходно со Иван министерот кога доаѓа тука разговараа како да се нели како да се добие поддршка и помош континуирана за децата до крај. Дали тоа они можат да го овозможат? Они нели збореа дека можат се ќе покријат ама таму кога стигнав ја значи тоа прво мене зачуди како сите тие организации таму и прво нешто ш зборат е за младиски центар што отвара у Кочани што е веќе договорен со А1. Викам океј викам ја не знаев дека ова е тема на разговор. Викам тоа е веќе се договорено. Имаат и си други нели центри, ама како прво они не си го >> не си ја вршат основната работа. Шо е значи децата што дојдоа тука на почетокот знаеме какви услови беа со кофи, со вециња, со плочки, шо капеа насекаде. >> Сега министерство место да си ја врше нивната работа, >> они зборат за некој младински центар у Кочани. >> После тоа а имавме уште комуникација со истите луѓе и договорено беше да се формира координативно тело. Таму треба да има и претставници од влада, од сите министерства, од од секакви институции, ама тоа со до ден денеска се нема случено и инсистиравме наредниот состанок да биде укочени затоа баш да дојдат тука и да видат кои се стварените а потреби. >> Прошетајте ги болницата, можеби не ја ни виделе. >> Па да, ќе ги прошетаме. Они само да дојдат тука. >> Мислам они доаѓат ама не знам колку одат таму и колку се залагат за тие работи. Ве шокираат вакви моменти? Знаевте пред сапорт Кочани, пред оваа трагедија дека ова се случува во државава? Па не многу шокираат нас, пошто како што кажа Иван Преска, ние стварно сме фокусирани на работите ш ние ги правиме и немаме некои бил големи очекувања од никој. Така да ние си ја тераме нашата работа, а тоа ш не е у наша моќ и ш не е у наша полза не трудаме се да не го ни коментираме и да го игнорираме на некој начин. контактираат со вас институциите сега за да помогнат на било кој начин. >> Па не >> остварувате редовно, имате некој редовен канал на комуникација. >> Тоа беше еден канал што воспоставија, ама ш можам да кажам дека не е активен сега. А општо немаме некоја голема комуникација. Ние нели на почетокот кажавме дека сме отворени за соработка со сите, ама пример кај нас повеќе доаѓаат а претставници од амбасади, американска амбасадорка, луѓе од британска амбасада, словенска, претставници од Полска, повеќе. Да, да, луѓе од надвор доаѓаат и нудат поддршка и помош, а институциите што се у Македонија што треба да си ја вршат таа работа едноставно како да не е. >> Ај да биде малку подиректен. >> А >> моментално имате ВД градоначалник, тоа е Венко Крстевски. Дојде тој во СПРТ Кочани откако стана ВД градоначалник да разговара да ве праша чекајте локални проблеми нешто било што. Јорданџо е креатор на крајот од денот на ео општина колку што се сеќавам апликација којашто требаше да функционира да ги решава проблемите. Некој ти се јави еве и на тебе да те прашај пристап нешто да ми дадеш да ми пратиш. Да >> сум не сум сигурен до кај е статусот на таа апликација. Баш непосредно пред подкасто ја отворив апликацијата и видов дека последната пријава на проблем е пред 140 дена. така нешто. >> Значи практично ако гледаме според нејзе 140 дена Кочани нема проблем. >> Па според апликацијата да поради тоа што никој не пријавил проблем ааа 140 дена уназад дополнително ја не бев у комуникација со ниеден претставник од општината. Имавме друг човек којш си го водеше тоа. Меѓутоа откако ја направивме апликацијата не сум добил повртен одговор дали воопшто ќе се користи. Знам дека најверојатно имаше некакви проблеми. Не сум сигурен. Може некој ќе може подетално да ни каже. Да, Марко може ќе може да ни објасне. Али знам дека сега во моментов откако сфанавме дека најверојатно тоа нема да функционира, не знам од која причина, Марко ќе ни објасни подетално, се посветивме на една друга апликација која ќе можеше малце потранспарентно да им покаже на граѓаните, односно да речеме еве конкретно на општина Кочани може и да тоа понатаму да се аплицира и во други општини. Како функционира гласањето во советите на општина Кочани, односно >> браво >> на некој начин ние како граѓани коишто ги имаме изберено Советот на општина Кочани да знаеме кои одлуки ги донесуваат и тоа е моментално апликација којашто >> и кој ги донесува. Да. Тоа е моментално апликација којаш е во тек. >> Мартин Бојмалиев вклучен е во апликација. >> Мартин Мартин Бојмалиев обавезно мора да биде вклучен. А Дарко којшо исто така не Дарко Стоилов туку Дарко од Штип Ефремов Да. и Ненад исто така од Виница да не им ги знам презимињата меѓутоа еве Марко ќе поне табула раса со имиња ти со презимиња вибер на сите да Марко ќе ми помогне со тоа и уште некој ако го испуштив нека ме извине сеа не можам да се сетам >> бевме вклучени во изработка на таа апликација во моментов се изработува и прв момент кога ќе биде изработена ќе пристапиме кон општината ненате у комуникација >> а да им укажеме одма пред да излезат разноразни коментари бесплатна е не наплаќате за ова ништо >> не иако треба и мора затоа што интелектуален труд ит натаму, но вие ми викате еве би пробва она ајде да видиме што правите вие. >> Да. Целосно е бесплатна изработката и на претходната апликација којашто праевме и на сегашната сега што ја работеме. Се со цел на некој начин да помогнеме и да вратиме назад кон општеството. А повеќето од нас уживаат да програмираат. Секое слободно време што го користат се трудат го изработа Скопје еден да кажам одма новиот дизајн и новата платформа. се трудиме да го користиме и слободното време во програмирање пош тоа не исполнува и сеа за ш да го правиме тоа за нешто што нема да биде сум ангажирал подобри професионалци од вас ова не е ласкање тоа е реалност >> баш ти фала >> а Марко кој беше проблемот со апликацијата зошто не профункционира и прашањето еве на твоја адреса околу Венко Крстески дали некогаш ви се исконтактира ви се јави јас очекувам од него да го направил тоа пред се затоа што е млад човек второ затоа што тој го ветуваше и на бранот на тоа незадоволство стана ВД градоначалник овде >> Да ааа А Венко доаѓа на два пати тука мислам после отварањето. на отварато не беше тука а после тоа доаѓаа еднашка беше кога дојде со луѓето од Полска они покажаа дека ни се просториите после уште навечер онака дојде неформално и не беше тоа некој тука голема дискусија туку баш а зборевме за дворов баш сеќавам се тука пошто имаме и дворно место надвор а не ни е направено и сега он ни збореше ш ни се потребите да како баш тука за >> за гнездото и тоа го издвоивме >> тоа беше во рамки на кампања или пред кампања >> не мислам дека пред беше не беа поче уште да И а за другото прашање за општината мислам дека они наидоа на проблем дека нели кога Јорданчо и сите останати ја изготвија апликацијата за проблемите у општината у Кочани они требало да носат а папирологија уствари документи у архива и немале човек за шо ќе може да го прават тоа уствари они немале некој а човек ш ќе носе документи у архива сеа едноставно така звучи ама мислам дека тоа беше вистински проблем. Не знам некој ако ако е друго или ка луѓе ако знае дека ме поправе и ние дури и по најдовме мислам најдовме сугериравме и дека може да и најдеме човек имавме еден човек у можност да да го направе. Вие требаше само да им кажете сите тие што ви седат таму, а не ви работат ништо по цел ден, не знаат кај е копчето за уклучување на компјутер, еве еден од нив праат >> да има доволно кадар мислам што може да го да го прават тоа. Така да тоа беше единствениот проблем што они го најдоа. >> Браво, секоја чест. Колку често се имате почувствувано дека сте оставени сами на себе како организација да се борите со сите проблеми на повредените, на лицата коишто не биле повредени, но биле таму, на поединци, на >> Да. А и покрај тоа што нели на почетокот имавме координација со со институциите, сега сум во намален обем. А едно нешто кое еве го кажувам во мое име, мислам дека и другите го мислат истото е дека ние а некоја посебна поддршка од институциите или од државата не сакавме а ниту финансиска ниту било каква, но не сакавме ни притисок. А покрај ова што го зборувам, некогаш кога сме еве во сите овие изминати месеци ако сме се осетиле дека сме сами беше моментот кога имаше информации дека ситуацијата стивнува и сега ние на он на целиот тој труд што го вложувавме од друга страна имав имаше информации дека ситуацијата се стабилизира, не се потребни донации и некако се почувствувавме сами во поглед на тоа дека а ние она што го правиме е за џабе. А така да >> ка на на проблемите кои ги решавате ви создаваат нови проблеми, а се убедувате дека тоа не е така. Брат, >> дека тоа не е така. Инаку, а во суштина како што кажав нека посебна поддршка не сме т не сме барале иако >> кажи си на кочански тражеле што се плашиш. праже иако а еве ја добивме од А1 и тоа е нешто што е за кое сме неизмерно благодарни и кое е а премногу хумано а односно нели младинскиот центар кој е финансиран од нивна страна и кој навистина се покажа многу ефективен за и за нас за за сите останати млади а така да не >> има ли луѓе што сеуште доаѓаат овдека нудат своја поддршка помош. >> А да, да, ќе бидам искрена за ова и ќе кажам дека навистина има сеуште има луѓе пред се да тргнеме од тоа дека толку многу луѓе донираа нели она што го постигнавме за што го постигнавме ние беше со помош од сите тие луѓе кои беа хумани и кои донираа општествено одговорни а компании. со со помош на А1 го остваривме ова, го отворивме гнездото. Така да и сега во однос на работилници кои ги организираме, работилниците се на волонтерска база, односно ги држат волонтери кои а ги имаме и кои ни се јавуваат во голем број. Иако на почетокот нормално дека бевме скептични колку би има колку би имале колку ќе биде ефективно ова и колку ќе имаме заинтересираност да ни помогнат пак на волонтерска база. Но а сме некако позитивно изненадени а колку всушност луѓе се понудија и сеуште ни помагаат во ова кое го продолживме да го правиме. >> Контакт со твоите пријатели. коишто биле во пулс до ден денеска осум месеци подоцна како >> па со тие ш лежевме во болницата сеуште имаме контакт >> како се тие денеска >> па се добри добри се а знаеме често да си пишеме за да видиме кој како е имавме цимер у болницата којш уствари беше полесно повреден и којшо цело време ни помагаше буквално беше као втор продоктор таму пошо цел 247 беше со нас дека јас со две изгорени раце и преврзани не можев ни да јадам сам дека буквално ме хранеше да го поздравам Александар Максимов баш пред некој ден си дојде од Австрија >> и беше пишал за да пиеме кафе да се видеме али склоп на околности и он со обврски неколку дена одложивме за после неколку дена така да да у контакт сум со сите од нив сите претпоставувам се супер барем од тоа ш го кажуваат исто и од со тие што не лежев во болница, меѓутоа ми се блиски пријатели и тие се поприлично добри, така да у контакт сме и >> што е најголем недостаток еве во грижата на повредените до ден денеска? >> Јас искрено не можам да се пожалам од грижата на докторите каде што јас лежев во болница. Дефинитивно стварно се грижеа цело време за нас. 247 беа достапни за нас и доктори и сестри и болничари. мислам дека грижата беше стварно на ниво. У однос на грижата тука во Кочани, исто така не би можел да кажам некој лош збор за персоналот. А знам дека голем дел од опремата којашто се користеше во физикалната терапија беше исто така донација. Имавме една интересна машина којашто ја користевме не знам од која донација ваљда ќе знае Марко или Клодија за да каже. >> Да. од Зегин беше >> Да, од Зегин којшто ја користевме за како мултифункционална и таа ни доста помагаше за да ги раздвижиме. >> Те разочарува ли тоа што денеска сеуште немаме центар за изгореници којшто го затвориле многу одамна? >> Да. Баш таму кај што лежев >> на многу глупости, пари. >> Таму кај што лежев докторите всушност на у таа у таа болница е бил центарот за изгореници. Кажуваа какви сериозни случаеви доаѓале таму од Косово, од други држави. Да. и не знам за жал е затворен сега, меѓутоа докторите се од истиот тој центар. Единствена разлика е во тоа ш мислам дека ја немат потребната опрема за да ги третираните средства. Да. Како би се кажа и самиот ти сите тие креми коишто не идат на сметка на фонд. Иако >> да. >> Меѓутоа експертизата на самите доктори доста ни помогнаа и мислам дека стварно премногу се труде. денеска ќе отидете на контрола. Кои се најчестите прашања коишто ви ги поставуваат? Јас >> затоа што ние како народ реално сме си такви, сакаме да се потпрашаме, да си доста нешто. >> Да. Јасно. Па вака искрено сеа не дека им ласкам баш како ти ш кажаа, меѓутоа стварно остварив доста пријателски однос со нив. А >> прекрасни професионалци има стварно во Свети Нам Охридски и по сите болници. >> Да. Значи стварно доста искусни, а посветени во приватна комуникација сум со а сите од нив. Си честитаме роденден. Баш пред некој ден имаше роденденна докторка, млада докторка од таму, којашо патем ќе ја поздравам оваа прилика и се трудеше секој од нив за нас максимално и стварно не можам и да сакам >> да кажам некој лош збор за персоналот таму. Марко, кога Кочани би сакал да чуе само една реченица, што мислиш според тебе која би била таа во моментов? Бидејќи коментари злонамерни секогаш многу ми е криво. Јас многу ретко оддавам внимание на такви, но гледам дека овдека луѓето што е нормално и природно им даваат внимание и дополнително ги болат. Мене кога ќе ми пиша некој ми е плус минус исто. Дури не знам на луѓево им е интересно кога јас ќе издвојам во пет месеци по еден двајца за да земам да видам што какви смоки јаделе и дали ги украле во петто одделение. Но јас тоа го правам од забава реално не го правам затоа што нешто многу ме допира мене што кажал Стојко од Стоилово. Али тука ги удираат во ги допираат тие коментари. Е сега од од таа гледна точка ме интересира која е па најпозитивната реченица можеби којашто овдека би сакал би сакало Кочани да ја чуе. позитивна реченица. Па со оглед на тоа каква е ситуацијата, пошто ние главно ги следеме работите што се дешаваат у супорт Кочани, а кога имаше позитивни реакции на нашата работа и на нашиот труд, а нас не радуваа у сите моменти да убавите зборови, пошто ние не го правиме во за личен интерес, не го правиме за ништо, не добиваме ништо од тоа, никаква финансиска бенефит немаме од тоа. Единствено нели го правиме со цел да им помогнеме на луѓето шо шо се ш знаеме дека им треба помош. Значи мора ние прво се ставаме, пробуваме да се ставаме малце у нивна кожа да видиме како е нели не можеме нели не знаеме како е и ама тие коментари што ги добивавме у одредени моменти на пример >> на нас ни значи ако се нели онлајн исто како и онлајн лоши коментари кога кога добиваш ти ти влијаат негативно примерно >> кога беа ако се сеќаваш на почетокот кога сите инфлуенсери едни психолози ш беа мислам од себесложувалок или како и да се викаат тие >> така А имаше некоја како кампања на почетокот а да не се децата ш доаѓаа у сапорт кочани да се ш се снимаа да не се снимат дека ги преживеат траумите а тоа уствари беше спротивно тоа ш психолозите го збореа дека треба да зборат за тоа у тај момент дека повеќе каже за тоа >> добро колку правеа себе промоција еве баш ме интересира затоа што знам дека си критичар на таквите соби не можам да искоментирам за тоа колку тоа било себепромоција ама ќе се на ќе се надоврзам на тоа што преска го кажав дека во овие моменти не можеме да гледаме како треба. Вакво нешто до сега не се случило. Ова беше трагедија која каква досега не немало идеме. Она што ние го правевме можеби понекогаш беше ирационално со тоа што на почетокот нели зборуваа дека ги да ги снимаме повредените и ги ставаме, но од друга страна нашите резултати укажаа на тоа дека доколку да имало потреба ние сме ги снимале и донации пристигнувале. >> Ама добро чекајте малце. Па вие не сте ги фатиле да ги да ги бесите, не сте ги присилиле, не сте ги натепале. Сакам да се да кажам дека во овие моменти не можеме да се водиме секогаш според книга. Да, од психолошки аспект. Не треба да правиме редуматизирање и ред други работи, но овде не можеме да го гледаме само тоа. Во ваква трагедија не можеме да реагираме онака како што ние сме научиле дека треба да реагираме и а >> ама еве еве да бидеме реални. Јас знам дека тие највеќе реакции беа за Јован ако добро се сеќавам на дечкото којшто спасал повеќе луѓе, излеко од внатре и после пазете сега вие го трауматизирате затоа што сте го снимале. Отидоа критиките на ваша сметка, а не отидоа на сметка којш на оние што го нарекуваат дечкото наркоман два месеци потоа. Па тоа се тие искривени вредности овдека изле или така си сакаме да си правиме. Најскривено беше шо, извини глудио шо значи Јован кога дојде да се снима кај нас претходно беше на снимање у Владата и они го снимаа него таму и после оде кај нас >> сликаа сликаа или >> на средба со премиерот беше >> и сега доаѓаат после кај нас и он се снима нели и кажува и сега коментарите после тоа на Јован и на татко му беа дека Јован прв пат се осеќал добро да зборува у некоја средина без подготвени прашања пошто они кога доаѓаа кај нас ние не ги седнувавме на интервју и викаме ти за тоа ќе збориш за тоа ќе збориш тоа сега треба да го кажеш ние викавме ајде раскажи ш си понал си понал нели да го доп ближеме па тоа до луѓето тога имаше стварно многу поголема потреба од донации правевме го се со таа чиста цел и сеа после тоа на повеќе наврати они кажаа дека стварно само и на тоа на тоа видео кога он зборил само тога се осеќал пријатно и комфорност за да зборе >> да бидејќи претходно се изолирале и тоа беше исто >> има ли ден да помине да не си репродуцираш некоја таква слика бидејќи Јорданчо кажа легнувам навечер и едноставно ми текнува а што со тебе бидејќи па ти ги изнаслуша сите приказни, исто како што можеби дел од јавноста од љубопитност, но ти ги живееше, требаше да помогнеш, требате да седнете на состанок, да издоговарате итка натаму. Види, ја у текот на денот сум стварно преокупиран и пробувам да не не пробувам, туку едноставно не мислам на тоа. Ама кога ми дојде, кога ми дојде момент некогаш да помислам и јас се осеќам нели малце тажно гнев па се почнува да се јавува у некои ситуации особено на почетокот ми беше кога телта такви некои коментари од страна кога слушнеш од некои луѓе што не се истражеле доволно ш не знаат каква е ситуацијата и сеа кажат нешто ш стварно те погоде и тоа ме така малце иритирало у некои моменти ама онака главно гледам да да гледам на позитивните работи и шо може да се направи и како може да се помогне пошто и покрај Пред тоа што веќе поминаа седум месеци знаеме каква е ситуацијата дека некои луѓе уште ќе имаат со години со години ќе имаат потреба за нешто. Како преска на пример еден другар од Лондон ми пишува како може да помогне и како може да донира. Баш зборевме за тоа значи ја му викам на пример можеш креми да донираш, можеш да донираш на страната. Така да уште има и луѓе ш стварно се хумани ш стварно текнува на кочани да и текнува и прво нешто ш прашате нели волонтери од сопорт кочење кои се потребите. Такадија, верувам дека и меѓу твоите колеги имаат лица коишто се сакаат да помогнат сеуште, бидејќи твојата гранка е па најспецифична и нај директна. >> Да, да има и дел од нив се вклучени во во тоа да помогнат да во како што кажав во младинскиот центар редовно односно на месечно ниво организираме барем по една психолошка работилница а групна. Така да вклучени се колегите од мојот институт А аспекти Младен Костич а кои сеуште ни помагаат и со кои многу внимававме на тоа како ќе почнеме со тие психолошки работилници, како ќе ја одбереме темата, каква ќе биде првата. Се >> внимава. >> Пак ќе се надоврзам на тоа дека не можеме да одиме по тоа како треба, бидејќи не секој има иста потреба. Така да внимававме да биде тоа нешто опуштено, нешто со кое луѓето кои ќе присуствуваат ќе го почувствуваат местото како сигурно и безбедно. Не одевме на тоа во разработка на траумата заради тоа што а искуството наше во комуникација со со засегнатите ни покажа дека дел од нив не се сеуште не се спремни да зборуваат за тоа. Иако нели стручно кажано е добро да се да се изрази се она што се чувствува, да се разработи, но се во свое време и поради тоа што а имаа различни потреби гледавме да биде тоа нешто опуштено, нешто а со кое нема да да влеземе во некој процес, туку навистина ќе го почувствуваат ова место како сигурно, >> како свое >> свое. А Јоцка, има ли чудни погледи кога излагаш надвор? Сепак си со ракавици, кога се движиш меѓу луѓе. Има ли како се вели оние прашања од љубопитност или љубопитни прашања, ама што ти е? Има некои што не знаат, има некои па што знаат и не прашуваат >> во Коча? Не, пошто сите се запознаени со ситуацијата и дефинитивно >> дури на некој начин им е незгодно дури да прашат како си. >> Во други градови. Да. Најчесто кога ќе ги видат ракавиците знаат дека е од Кочани и не ме гледаат чудно, меѓутоа на некој начин ќе прашаат како си, добар ли си, закрепнуваш ли, шо е за мене сосема океј. Мислам воопшто не ми смета некој да ме прашува за самата ситуација. Некој комплекс кога >> Па не искрено не, пошо некако го имам сето тоа пребродено на различен на различен на некој чуден начин. Јас самиот себе си се убедив дека тоа е за мене среќен момент. Така да се ш ми се случува од тогаш па натаму гледам да си го на некој начин прифатам како позитивно нешто пошо ми се случува а можеше и да не ми се случува а тоа значеше да заврши таму мојот живот пошо реално сеа не сакам да звучам како некој шо се жале меѓутоа ситуацијата беше дека ја веќе се помирив со тоа не излегувам од таму и тоа е тоа веќе го останав и на некој Значи добив некоја среќа чудна пошо као помирив се со тоа крај е, готово е, излам надвор, добивам некој мал као импулс на среќа, као спасив се, добро е, ќе преживеам и од тогаш па натаму за се што ми се случува си гледам да си најдам нешто позитивно. Па дури и кога еве некој ќе ме праша за ракавиците или ќе ме праша за изгорениците, не ми ствара комплекс. Буквално не го перцепирам. одговараш едноставно? >> Да си одговарам и тоа е. мислам >> има ли уште стравови кај тебе? Јас реално нели сите ние кога еве ќе ни се случи некоја лоша работа дали е тоа ајде јас ќе почнам од најнешто бизрно што мене ми се случило сообраќајна несреќа којашто е многу лесна па потоа не знам одма се преиспитуваш викаш чекај не го зимам телефонот не го чепкам ќе се врзам следниот па тоа е некако инстинктивно еве од психолошки аспектни механизми да >> одбрамбени механизми се случува ли тоа тебе денеска да ти е страв да влезеш во одредена просторија, да ти е страв да отидеш во диско, да не сакаш гласна музика. >> Па за чудом не. И сега ќе пробам да се да се објаснам за шо е тоа така. А како ш кажав прифанав си го како нешто позитивно за мене дека излегувам јас среќен за тоа што сум жив и сфаќам дека едноставно тоа е случка којаш се случила таму и веројатноста да се случи пак е не знам прилично мала е тоа исто како кога леташ со авион многу луѓе имаат страв од авион заради тоа шо нели не се осеќаат безбедно меѓутоа ако гледаме статистички многу по чести се сообраќајките пат копнен сообраќајот отколку во авион. Така да на некој начин немам го тој некој премногу голем страв околу самиот пожар, а можеби едноставно и ми дава комфорт поради тоа што сум доста голем верник, верувам во Бог, христијанин сум и на некој начин ми дава некој комфорт дека океј ако веќе и нешто треба да ми се случи ќе ми се случи, така да немам за што да се плашам. Ама реално е и со каква екипа си опкружен ја би се чувствувал вака како тебе секој ден. Да. Позитивно. >> Марко, добие ли семејствата се што им беше потребно оналку колку што вие бевте во можност по секако или остана нешто што не им е допомогнато? Каде кога еве не верувам дека некој не знае, но каде кога можат да ве најдат. Малку повеќе околу тоа што остана од сапорт кочани на веб страницата зборуваме сега. Не од Кочаниц функционира најнормално со уште повеќе луѓе сигурен сум. >> Па не знам дали е доволно. Значи тоа ќе треба нив да ги прашате реално за да кажат дали уште имаат. Ние како што знаеме единствени потреби ш имаат сеуште за трошоци што се за лекување за дополнителни на пример протетики ш ќе има за децата со ампутации и тоа ни е главно. на супорт коча и на страната како што кажав се останати нели лицата шо со најтешки повреди шо се и едноставно сега остануваат срцата што ни се донирани веќе што беа договорени претходно се распределат и сопорт кочин пак ќе продолжие пак ќе опстанува и ќе а континуирано ќе си работе за за подоброто на сите >> лудија а сакам од тебе да чујам порака до оние коишто типкањето на тастатура им е лесно како на сабајле кога ќе земат доручек, кога ќе си намашат ајвари си има и мислат дека тоа така лесно цк и никој нема да има да ефектира од нивниот коментар иако може да е истиот најзлобен на цел свет. Ова повеќе од аспект на коментарите коишто ги прочитав изминатиот период за родителите. Ајде еве стручно your time и објасни им како тоа може да влијае на еден поединец кој како родител којшто го изгубил своето дете па уште треба да се смара со некој што нема елементарна култура да не кажам за етика и мора >> да и прееска кажав дека не треба доколку имаме некаква човечност и емпатија во нас не треба да си дозволиме да осудиме некој кој кој преживеал вакво нешто што нешто ко ниту еден од нас не може да се стави во кожа на тие луѓе и а најмалку пак да ги осудува и коментира. А пак ќе кажам во за ова важно е колку еден човек има емпатија и човечност во него, а такви луѓе постоеле и ќе постојат. Факт е дека негативен коментар влијае и на личност која нема доживеано траума. што останало па за некој што преживува вакво нешто нормално дека може да има огромно влијание. >> Еве еден апел доколку некако би можело да стигне тоа до нив е само да пробаат барем малку да влезат во нивна улога и да знаат како им е на тие личности кои преживеале вакво нешто и како би се чувствувале тие да ги добиваат коментарите што тие ги даваат. Тешко ли да се биде Јорданчо или малце поконкретно прашање, тешко ли да се биде семејството на Јорданчо сите овие изминати месеци, особено оние први моменти после несреќата? Тоа ретко кој ги прашува преживеаниве по дома? Како се осеќаа вашите? >> Па интересна работа е шо моментот кога излезев од диското само брат ми го известив, пошо знаев дека мајка ми и татко ми ќе ги испаничам и мислев дека тоа е паметна одлука, меѓутоа беше контрапродуктивна. А подобро ќе беше јас да им се јавам и да им кажам дека сум добар отколку да дознаат сабајле у 6 или у 7 сат ако останаа од брат ми дека сум у болница и дека сум добар. Пошо перцепцијата на луѓето у тој момент е дека ако си ти во Скопје си сериозен. Најчесто кога одат луѓе од Кочани во Скопје у болница се за сериозни случаеви. Мајка ми и татко ми се исплашиле од тоа. Додека во оваа ситуација спротивно сериозни беа тие што одеа во странство, во Скопје ги задржаа тие ш се поне толку сериозни. Така да у тој момент се биле многу испаничени и не само дури верувале и на брат ми, пошо ја бев целиот преврзани на главата, сега ми е лицето океј, меѓутоа бев преврзан и на глава и на раце и не му веруваа пошо брат ми беше единствен од семејството којш ме видеа дека сум океј, не сум нешто премногу изгорен на лицето. Они мислеа дека буквално нема да изгледам како себе. Така се до моменто кога ми ги тргнаа преврските од лицето они не знаеа ш да очекуваат. Е сега веќе кога излезев од болница мислам дека се имат помирено со тоа. Не го толку многу дискутираме дома. Јас како и да е со самата работа што ја правам сум цело време окупиран и делувам среќен. Иако навечер некогаш знае да ми се врати сето тоа. Меѓутоа не се жалам и не викам дека тоа е нешто што е негативно за мене. Но мислам дека и ти сеа од друга страна си ја разбрал и повеќе што значи родителска грижа, загриженост, потресеност, а и тие разбрале што може да се случи ете во таква една најбизарна несреќна ситуација. >> Па ја доста сум сеа повеќе параноичен за другите. На пример, многу повеќе се грижам сеа за брат ми, иако и претходно бев на некој начин параноичен за друг, сега сум уште повеќе. На пример, момент ако он не ми се јави на мене на телефон, а јас ѕвонам до крај, јас сум веќе исплашен. Така да, вториот пат ќе му ѕвонам, третиот пат ќе му ѕвонам се додека не ми се јави. Така да тоа е една негативна страна што ми се случува сеа после пожарот. Пошо особено ако е навечер дефинитивно ќе испаничам и не знам ако не ми се јави долго време ќе тренам ќе кренам да го барам. Да. Така да иако го имав тоа и претходно, меѓутоа не во толку голема мера сеа веќе екстремно на некој начин. Истиот ли е Јорданџо пред и по >> па ја би речел повеќе смирен. Не е претходно можеби пример одреден еве коментарите ш ги коментиравте можеби ќе ме ќе ме додирнат или ќе ме изеритираат. Сеа сум многу повеќе смирен. Сфаќам дека тоа уопште не е битно у животот којш ќе искоментира. Гајле ми е искрено. А сфаќам дека луѓе коиш имаат време да коментираат очигледно немаат време за да си ги средат своите животи без навреда. Нека седнат и нека си ги средат своите животи пред да почнат да коментираат лошо, пошо никогаш нема да знаат шо му се случува на некој се додека не дојдат у негова кожа. И многу е лесно да осудеш некој врз база на гласини коиш ќе ги слушнеш, а не се испитани. Најчесто гласините се пуштат од луѓе коишо не знам имаат љубомора или имаат некои а позадинска намера или пример сакаат да извлечат нешто од тоа за нивен бенефит. Океј е да кажеш ти нешто ш е точно. Меѓутоа ти да си измислиш или си слушнал од некој сеа јас ќе го проширам у јавноста за мене не е океј. Така да еве тоа пример реално многу повеќе сеа не го перцепирам како сериозна работа и искрено ми е гали кој ш ќе каже. >> Само јас да ти кажам еден позитивен коментар вечерва за да не биде се така негативен. Е многу голем проблем имаме ние во Македонија. Значи на хејтерите им посветуваме онака максимум внимание. Додуша, еве јас сум виновник за вечерва што е така, но да им посветиме на луѓево коишто дефинитивно цела вечер станаа веќе 12 и пол. Издржете, бидете силни ова го правиме за баш вас. Баш вас. И еден од коментарите моментално е детево ме охрабри до некаде со ова што го кажа нека е живо и здраво и никогаш да не се повтори. Значи очигледно дека тоа кога зборуваме и кога некој којшто го искусил ова го кажува јавно им помага и на тие коишто не ни помисли дека може да им се случи нешто слично на сето ова. Така што веројатно ова твоево вроду ептен со плод. >> Да. Па надевам се дека на многу од луѓето ќе им даде нешто позитивно од оваа дискусија денеска што ја имаме пошо некако добивам впечаток и дека некако различно не перципираат нас у Македонија кога ќе видат нешто у странство. На пример, имам доста пријатели ќе споделат некој цитат од некој позната личност ќе каже нешто позитивно и сето тоа и они ќе го возвишуваат и ќе пробат да живеат по тај цитат. Меѓутоа ако ќе го каже некој Македонец одма ќе не иде на критика. Не се трудат. >> Знаеш ли кога Македонецот го валоризираат највеќе? >> Па може малце ќе звуче морбидно али ваљда кога ќе почине веќе. >> Да. што би рекол Џмбас го ставаат таму пред спортс култура со еден ин мемориами толку и ќе кажат е добар беше истото го направивме истото го >> па три дена се многу еве да го земеме тоа за панчо што се случи пред неколку дена вие прочитавте негде вчера денеска можеби да го спомене некој нешто стиховиве што беа актуелни толку долг период после трагедијата месец два слушнавте негде пуштивте ради Не, >> така се некако минува кај нас. Од трагедија до трагедија. Така си се сплотуваме, си се расплотуваме, а не сфаќаме дека можеме сами да си влијаеме, да не ни се случуваат трагедии. Но, абе какви три дена, три минути а ќе му даде на време и толку и тоа е факт. Но мислам дека Кочар ни не научи сите нас на едно нешто, тоа е дека Кочарни може да се случи во Скопје и веројатно тоа малце треба да се запрашаме каде тераме. Можеби не во ваков обем и Кочани се случи во Скопје да се потсетиме на Стајковци. го заборавивме Стајковци страшната поплава на обиколницата каде што исто така имаше и бебе колку кое што знам кое што не е најдено до денеска починати луѓе и та на значи нас се случи модуларна болница се случи бесат трансрмот и така ние се дозволуваме и се нешто ново и сеа нас кочани не изненадува очигледно дека не треба да не изненадува и треба малце да си ја чукнеме главата поправете ме еве ако јас грешам >> дефинитивно мислам секој ден треба да биде свесен за неговите постапки дека може да донесат до нешто коеш ненадено може да дојде до трагедија. Трагедијата никогаш не се најавува и не можеш да бидеш спремен за неа. Еве баш како у дискотеката. Никој не очекуваше, никој не беше спремен, никој не знаеше како треба да реагира у таа ситуација. Така да >> Ласкарци исто ете ме потсетија. Да. Ласкарци беше посебно трауматичен момент бар за мене затоа што тие први моменти јас тоа буквално беше за неверување се додека не се случи Кочани. А битно познатите ставија слика на стори да кажат жал и да стекнат популарност кој како ќе сфати еден од коментарите во однос на Панчо. Јас само да ви кажам дека има па не е познат тоа е дегенерик од лик. Ова е прв пат во живо да употребам ваков збор којшто сподели фотографија од пред црквата додека го изнесуваат ковчегот со панче да завршуваме. Па ваљда е доволно за вечер, >> ама за вечерва држам за збор. Затоа се ви благодарам навистина на сите, ама буквално од срце ви благодарам. Ретко, ретко, ретко да чувствувам толку голема и обврска и чест и задоволство и се на едно место, а тоа е во Кочани и кога ќе се сретнам со секој еден од вас од Сапорт Кочани навистина сте а едни од ретките коишто сте директни, искрени и буквално не дозволувате да ве допре ништо од страна. Продолжете вака. >> Фала ти многу >> ти благодариме. Да и на поканата и на сите што беа тука со нас, што не гледаа >> и еве еден апел до сите ако сме сплотени на овој начин како што се сплотивме ние можеме да направиме промена колку и да мислиме дека не е тоа така. >> Така. А на крајот Кочани ни покажа дека не сме народ. Родителите сами се борат. Родителите се борат сами. Не треба тоа да биде така ко е за правда прашањето и треба тоа да го смениме. А имате поздрав од сите во гнездото како што тие го нарекуваат. Theст поминете пак ќе кажам ќе се чувствуваат и они доста привилегирани затоа што сте одвоиле време толку малце треба само време треба. >> А мене ќе ме направите посреќен затоа што еве ова вродило со плод како еден од низата подкасти. Една реченица само на крај. Бидете луѓе. Е тоа е најскапо. Сето ова ќе го нема. И Ландов еден ден ќе исчезне од екраните и Јорданчо ќе се пензионира и Марко ќе заврше своите обврски во маркетинг делот и Клаудија еден ден ќе можеби дај Боже ќе нема а како да ги наречеме не се пациенти туку се >> деца >> деца коишто >> ќе треба да им помогнеш. >> Да >> на крајот треба да бидеме луѓе. Оваа вечер мислам дека ќе немаме од јавна шпица. А од проста причина што нема време да ја подготвам, се беше адхок. Морам уште еднаш да се заблагодарам од срце на Иван Ивановски затоа што ова што го гледавте ми помогна во најголем дел. Токму тој понатаму порт Кочани. Благодарност до родителите коишто издвоија време и својата мака одлучија да ја кажат вечерва тука. Пак ќе кажам медиумски сме тука да ги покриеме за се што треба. Иако неам впечаток дека професионалните медиуми, акцентирам, професионалните медиуми ги избегнуваат, туку напротив ги објавуваат и ги пренесуваат нивните ставови. А секој секоја сабота има протестен марш за ангелите. Доколку се чувствувате повикани и сметате дека треба да бидете нивна поддршка бујрум на улиците, доколку не бујрумно кафе тука во гнездото. Оваа емисија реализираше Мартин Кировски со поддршка од Александар Рафазов. Ви благодарам. Бидете добри.